ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

 

Χωρίς τίτλο

 (978kb)

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΣΗΜΕΡΑ

Εδώ βλέπατε το ημερήσιο πρόγραμμα του 29oυ Πανοράματος. Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για το Φθινόπωρο του 2017, στο επετειακό 30ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου! 

ΑΦΙΣΑ

 

Philomena (2013)
Σκην./Dir.: Stephen Frears. Σεν./Scr.: Steve Coogan, Jeff Pope, Martin Sixsmith. Φωτ./Cin.: Robbie Ryan. Μοντ./Ed.: Valerio Bonelli. Μους./Mus.: Alexandre Desplat. Ηθ./ Cast.: Judi Dench, Michelle Fairley, Steve Coogan.

Ένας κουρασμένος από την καθημερινότητα πολιτικός συντάκτης ασχολείται με την ιστορία μιας γυναίκας που αναζητά το γιο της, τον οποίο πήραν μακριά της πριν δεκαετίες αφότου έμεινε έγκυος και αναγκάστηκε να ζήσει σε μονή καλογραιών.

Στις 27 Φεβρουαρίου στους κινηματογράφους από την Feelgood.

Philomena 12

 

Ανοιχτή συζήτηση με θέμα Ευρωπαϊκό Σινεμά - Νότος vs. Βορράς, με αφορμή την προβολή στο διαγωνιστικό τμήμα, της βραβευμένης ταινίας του Roberto Ando, "Viva la liberta!” (Βραβείο καλύτερου Σεναρίου, πρώτου αντρικού ρόλου από την Ιταλική Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου, και υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα Ιταλίας και Καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ Karlovy Vary). Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου. Συντονιστής: Νίνος Φένεκ Μικελίδης. Πέμπτη 21 Νοεμβρίου, 12.30 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟS.

Viva la libert 4

Τι είναι άλλωστε ο κινηματογράφος παρά το καθρέφτισμα της κοινωνίας που αναπτύσσεται; Είτε μυθοπλαστικά είτε με όρους docudrama, στο σινεμά αποτυπώνονται οι αντιθέσεις, οι οσμώσεις, οι συγχύσεις και οι εξελίξεις, θετικές και αρνητικές, μιας κοινωνίας εν βρασμώ. Από το success story και την ανάπτυξη, ακόμη κι αν αποδειχθεί φούσκα (το πλέον αναμενόμενο), στην οικονομική υποδούλωση και τον πολιτικό αυταρχισμό, οι κινηματογραφιστές δεν διστάζουν να δείχνουν διαχρονικά την προσωπική τους θέση στο κοινό. Επομένως, ο διάλογος που ανοίγει τώρα, για το πολιτικό versus Βορρά – Νότου, είναι αναπόφευκτο να μεταπηδήσει και στο «γήπεδο» της μεγάλης οθόνης. (αυτή την ανοιχτή συζήτηση διοργανώνουν το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου) Άλλωστε, κάθε χρόνο τέτοια εποχή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιλέγει και προβάλλει τις ταινίες (αρκούντως πολιτικές) που προάγουν τις αξίες της Ένωσης (πρωτίστως κοινωνικές), τοποθετώντας στο κάδρο χώρες, λαούς και συμπεριφορές. Κι όλα αυτά μέσα από τον κινηματογραφικό φακό.
Εν προκειμένω, παρακολουθούμε στο διαγωνιστικό τμήμα του Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου την ιταλική πολιτική σάτιρα -αν και προσωπικά θα την εντάξω στο δράμα- «Ζήτω η ελευθερία», με τον αξεπέραστο ηθοποιό Τόνι Σερβίλο να υποδύεται και πάλι έναν «ακατανόητο» πολιτικό της ιταλικής σκηνής (θυμηθείτε την ερμηνεία του ως Τζούλιο Αντρεότι στο «Il divo»). Αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά παράφρων, καταθλιπτικός και εξουσιομανής, είναι τα δυο πρόσωπα του ίδιου ανθρώπου, κι όχι το αντίθετο όπως επιτάσσει το σενάριο. Οι Ιταλοί που έχουν κερδίσει το θάρρος της εικόνας, βλέποντας την ταινία τρομάζουν και πάλι, αφού τα «φαντάσματα» του Μπερλουσκόνι και του Πέπε Γκρίλο εξακολουθούν να κλωθογυρίζουν στο πολιτικό σκηνικό της χώρας τους. Αλήθεια τι παραλληλισμούς μας φέρνουν όλα αυτά στο νου, εδώ στην Ελλάδα; Και γιατί, μετ’ επιτάσεως, θα πρέπει να ανοίξει μια συζήτηση που θα μας καταδείξει το μακρύ και δύσβατο δρόμο που χωρίζει, παρά ενώνει, τη δήθεν «Δανία του Νότου» με την οσονούπω «Ελλάδα του Βορρά»; Τόσο κοινωνικά και πολιτικά, όσο και κινηματογραφικά.


Νέστορας Πουλάκος

Ο κινηματογράφος είχε κι εξακολουθεί να έχει ουσιαστική σχέση με τις άλλες τέχνες, ιδιαίτερα με τη λογοτεχνία. Συχνά μάλιστα, αρκετοί συγγραφείς (από τον Φόκνερ και τη Μαργκερίτ Ντιράς, μέχρι τον Πέτρο Μάρκαρη και τον Θανάση Βαλτινό) έγραψαν απευθείας σενάρια για ταινίες. Γι’ αυτό ζητήσαμε από 8 Έλληνες συγγραφείς να επιλέξουν από μια ευρωπαϊκή ταινία που αγάπησαν. Ταινίες που ίσως φωτίσουν, το δικό τους έργο, τις δικές τους επιδράσεις, και τις εκλεκτικές συγγένειες της λογοτεχνίας και της ποίησης με την κινηματογραφική τέχνη.

La double vie de Véronique3
Στο παρόν αφιέρωμα, νέοι, αλλά και καταξιωμένοι προτείνουν και προλογίζουν τις αγαπημένες τους ευρωπαϊκές ταινίες: Η Στέργια Κάββαλου το “Η μαμά και η πουτάνα” του Jean Eustache, ο Βασίλης Καλαμαράς το “Κόκκινος ψαλμός” του Miklós Jancsó., ο Θοδωρής Ρακόπουλος το “Ο καθρέφτης” του Andrei Tarkovsky, ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος το “Συγχαρητήρια στους αισιόδοξους” της Κωνσταντίνας Βούλγαρη, η Βάσια Τζανακάρη το “H διπλή ζωή της Βερόνικα”του Krzysztof Kieslowski., ο Θωμάς Τσαλαπάτης το “Η Αλίκη στις πόλεις” του Wim Wenders, η Μαρία Φακίνου το “Οι αρμονίες του Βερκμάιστερ” του Bela Tarr και ο Νίκος Χρυσός το “Ολα είναι δρόμος” του Παντελή Βούλγαρη.

La maman et la putain-1

 

Η δεκαετία του ‘60 είναι η απαρχή ενός νέου, διαφορετικού ελληνικού κινηματογράφου που θα αναπτυχθεί ιδιαίτερα και θα επιβληθεί στις επόμενες δεκαετίες. Οι σπόροι είχαν μπει την προηγούμενη δεκαετία από σκηνοθέτες όπως ο Μιχάλης Κακογιάννης, ο Νίκος Κούνδουρος και ο Γιώργος Τζαβέλλας, είναι όμως στη δεκαετία του ‘60 που η στροφή αυτή θα αρχίσει να ωριμάζει και να μοιάζει με μια (έστω πρώιμη) άνοιξη, με ταινίες από σκηνοθέτες όπως ο Τάκης Κανελλόπουλος, ο Αλέξης Δαμιανός, ο Ροβήρος Μανθούλης, ενώ οι σκηνοθέτες της επόμενης γενιάς (Βούλγαρης, Αγγελόπουλος, Νικολαϊδης, Πανουσόπουλος, Φέρρης, κ.ά.) θα κάνουν μια πρώτη εμφάνιση με ταινίες μικρού μήκους.

bnmhv
Στα μέσα ιδιαίτερα της δεκαετίας, με την άνοδο της Ένωσης Κέντρου στην εξουσία και τη φιλελευθεροποίηση που ακολούθησε σχετικά με τη λογοκρισία αλλά και τη γενικότερη κοινωνική κατάσταση, οι σκηνοθέτες άρχισαν να μιλούν, με ειλικρινεία και αρκετή τόλμη, για τα καυτά κοινωνικά και άλλα προβλήματα της χώρας: απο τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, την κατοχή και την Αντίσταση (ξεκινώντας νωρίτερα με τον “Ουρανό” του Κανελλόπουλου και φτάνοντας ως “Το μπλόκο” του Άδωνι Κύρου), μέχρι τη φτώχεια (“Συνοικία το όνειρο” του Αλέκου Αλεξανδράκη), τη μετανάστευση (“Μέχρι το πλοίο” του Δαμιανού) και την τότε κοινωνικοπολιτική κρίση (“Πρόσωπο με πρόσωπο” του Ροβήρου Μανθούλη και “Οι βοσκοί (της συμφοράς)” του Νίκου Παπατάκη).

antgoni 3
Μια ιδιαίτερη γόνιμη περίοδος που θα φυτέψει το σπόρο για τις σημαντικές πολιτικές και άλλες μεγάλες ταινίες της επόμενης δεκαετίας (“Αναπαράσταση” και “Ο θίασος” του Αγγελόπουλου, “Το προξενιό της Άννας” του Βούλγαρη, “Ευδοκία” του Δαμιανού, “Μπαλαμός” του Σταύρου Τορνέ, “Παράσταση για ένα ρόλο” του Διονύση Γρηγοράτου, και πολλές άλλες).
Νίνος Φένεκ Μικελίδης

Υπάρχει λόγος που το ιταλικό σινεμά τρόμου χρειάζεται τον όρο giallo ως διακριτικό. Το giallo που στα Ιταλικά σημαίνει κίτρινο, προέρχεται από τα κίτρινα εξώφυλλα των δεκάδων φτηνών αστυνομικών μυθιστορημάτων που εμφανίστηκαν στην Ιταλία τη δεκαετία του ‘60. Όχι, ο ιταλικός τρόμος δεν έχει τόσο άμεση σχέση με τα βιβλία αυτά. Αυτό που τα συνδέει είναι πως οι ταινίες αυτές, στην εποχή που έβγαιναν, θεωρούνταν αναλόγως αναλώσιμες με τις φτηνές αστυνομικές ιστορίες που γέμιζαν από βιβλιοπωλεία μέχρι περίπτερα. Και σίγουρα εμφανίζονταν με την ίδια συχνότητα. Από τα εκατοντάδες δείγματα αυτού του ιδιόμορφου είδους που γυρίστηκαν από τις αρχές της δεκαετίας του ‘60 μέχρι τα τέλη του ‘70, από απλοϊκά αστυνομικά μέχρι πορνό τρόμου, είναι λίγες αυτές που θυμόμαστε μέχρι σήμερα, πολλές από αυτές όμως, αξίζει να ανακαλύψουμε.

1
Αδιαμφισβήτητος πατέρας του giallo δεν είναι άλλος από τον Mario Bava. O Bava ξεκίνησε την καριέρα του ως διευθυντής φωτογραφίας και αυτό αποτυπώνεται στις δουλειές του: Δυναμική κάμερα, περίπλοκα πλάνα, έντονα χρώματα, δυνατές σκιές. Πρώτο αριστούργημα του Mario Bava είναι η “Μάσκα του Σατανά” (La maschera del demonio). Κλασσικό παράδειγμα του πως μπορείς να πάρεις μία ιστορία που στα χέρια κάποιου άλλου δύσκολα θα ξεπερνούσε την μετριότητα και να την εμποτίσεις με αρχετυπικά σύμβολα, μεγαλειώδη κινηματογράφηση και έντονα συναισθήματα. Η “Μάσκα του Σατανά” επηρέασε δραστικά το σινεμά τρόμου και σκηνοθέτες όπως ο Francis Ford Coppola (Dracula) και ο Tim Burton (Ο Μύθος του Ακέφαλου Καβαλάρη) δεν δίστασαν να αποτίσουν φόρο τιμής στην συγκεκριμένη ταινία, στις δικές τους απόπειρες στο σινεμά τρόμου. Σκαλίζοντας τη φιλμογραφία του Bava δεν μπορείς να μην εντυπωσιαστείς.

2
Το Whip and the Body (La frusta e il corpo) με τον Christopher Lee, μία σχετικά απλή ιστορία ενός δεσποτικού και βίαιου άντρα που μετά το θάνατό του στοιχειώνει την πρώην ερωμένη του, αγγίζει στα χέρια του Ιταλού μαέστρου τα όρια του σαδομαζοχισμού. Το Lisa and the Devil (Lisa e il diavolo), με πρωταγωνιστή τον Telly Savallas, εντυπωσιάζει από το περίτεχνο mise-en-scène, την εξαιρετική χρήση του χρώματος, το κατάμαυρο χιούμορ του και την παιγνιώδη απαισιοδοξία του.
Ένας ακόμα σκηνοθέτης του giallo, και μάλιστα από του πιο παραγνωρισμένους, είναι ο Riccardo Freda. Με εμμονικούς πάντα ήρωες, θεματικές που επανέρχονται, και μια πολύ προσωπική αισθητική, ο Freda μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί ως auteur του είδους. Προφανώς επηρεασμένες από την λογοτεχνία του Edgar Allan Poe, οι ταινίες του Freda κουβαλούν πολλές από τις εικόνες του καταραμένου συγγραφέα. Ασθενικές γυναικείες μορφές, εμμονή με την νεότητα, υποβόσκουσα σεξουαλική διαστροφή και επιβλητικά σκηνικά δεσπόζουν σε ταινίες όπως L’orribile segreto del Dr. Hichcock και Lo spettro.

3
Την πλέον γνωστή, και αρκετά διαφορετική, εκδοχή του giallo τη γνωρίζουμε μέσα από το σινεμά του Dario Argento. Ο Argento, με ταινίες όπως “Το πουλί με τα κρυσταλλένια φτερά”, “Η γάτα με τις εννιά ουρές” (Il gato a nove code) και “Tenebre” εισήγαγε μοτίβα που έγιναν κλασσικά, χρησιμοποιήθηκαν από πολλούς, και αγαπήθηκαν από όλους τους οπαδούς των ταινιών τρόμου. Στο σινεμά του Argento, οι δολοφόνοι φορούν πάντα μαύρα, δερμάτινα γάντια, οι γυναίκες είναι συνήθως τα θύματα, το τραυματικό παρελθόν δεν αφήνει ποτέ τους ήρωές του και τα φινάλε είναι σχεδόν πάντοτε σκοτεινά και διφορούμενα. Για τον Argento ο άνθρωπος είναι θύμα των ελαττωμάτων του και τίποτα δεν μπορεί να τον βοηθήσει να τα υπερβεί. Χαρούμενα πρόσωπα δεν υπάρχουν, παρά μόνο πρόσκαιρα, και οι ήρωές του καθορίζονται και καταδικάζονται από τις αδυναμίες τους.

4
Το giallo είναι ένα κινηματογραφικό παρακλάδι των ταινιών τρόμου που δυστυχώς εκφυλίστηκε γρήγορα και εξαφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ‘80. Έχει αφήσει όμως τη σφραγίδα του στον σύγχρονο κινηματογράφο. Σκηνοθέτες όπως ο Quentin Tarantino, και σχεδόν σύσσωμο το σύγχρονο γαλλικό σινεμά τρόμου χρωστούν πολλά στο ιταλικό pulp fiction των ‘60s και ‘70s.

ΗΠΑ./USA., 1953, μ/α/b&w. Σκην./Dir.: Stanley Kubrick. Σεν./Scr.: Howard Sackler. Φωτ./Cin.: Stanley Kubrick. Μοντ./Ed.: Stanley Kubrick. Μουσ./Mus.: Gerald Fried. Ηθ./Cast: Frank Silvera, Kenneth Harp, Paul Mazursky, Virginia Leith. Παρ./Prod.: Stanley Kubrick. Διάρκεια/Dur.: 62΄.

Ο υπολοχαγός Κόρμπι οδηγεί τους άντρες του σε μία προσπάθεια να επιστρέψουν σε φιλικά εδάφη, βλέπει όμως το σχέδιό του να καταρρέει, όταν συναντούν μία νεαρή γυναίκα. Η κατάσταση αρχίζει να επιδεινώνεται ραγδαία καθώς, ενώ οι άντρες του Κόρμπι αρχίζουν να υποφέρουν τόσο ψυχικά όσο και σωματικά, η παρουσία του εχθρού στην περιοχή του, απειλεί να εκτροχιάσει εντελώς την απόδρασή τους.

fear and desire3

ΗΠΑ./USA, 2013, εγχ./col.
Σκην./Dir.: Nicole Holofcener. Σεν./Scr.: Nicole Holofcener. Φωτ./Cin.: Xavier Perez Grobet. Μοντ./Ed.: Robert Frazen. Μουσ./Mus.: Kyle Newmaster. Ηθ./Cast: Julia Louis-Deyfus, James Gandolfini, Catherine Keener, Toni Collette. Παρ./Prod.: Stefanie Aspiazu, Anthony Bregman. Διάρκεια/Dur.: 93΄.

Μία χωρισμένη μητέρα, η Εύα, περνάει ευχάριστα τον χρόνο της δουλεύοντας ως μασέζ, αλλά φοβάται την ερχόμενη αναχώρηση της κόρης της για το κολέγιο. Γνωρίζει τον Άλμπερτ, ένα γλυκό, αστείο και παρόμοια σκεπτόμενο άντρα που επίσης ζει μόνος του. Η σχέση τους σύντομα ανθίζει, αλλά τα πράγματα περιπλέκονται όταν γνωρίζει την εκκεντρική και πολύ όμορφη ποιήτρια Μαριάν.

enough-said2

Μεξικό/Mexico, 1957, μ/α/b&w.
Σκην./Dir.: Alejandro Jodorowsky. Σεν./Scr.:Alejandro Jodorowsky, Thomas Mann (βιβλίο). Μοντ./Ed.: Saoul Gilbert. Μουσ./Mus.: Edgar Bischoff. Ηθ./Cast: Denise Brossot, Alejandro Jodorowsky, Rolande Polya, Saoul Gilbert. Παρ./Prod.: Saoul Gilbert. Διάρκεια/Dur.: 20΄

Μία μικρού μήκους διασκευή της ιστορίας του Thomas Mann για ένα σκανταλιάρικο κορίτσι από το Παρίσι που βγάζει τα προς το ζην πουλώντας ανθρώπινα κεφάλια. Το “La Cravate” είναι η πρώτη ταινία του θρυλικού Alejandro Jodorowsky... και φαίνεται.

la-cravate1

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Δράμας του Rolando Colla (Ελβετία/Switzerland, 17΄, μυθοπλασία)

Η ιστορία μιας απέλασης που κατέληξε στον τραγικό θάνατο ενός αιτούμενου άσυλο, το Μάρτιο 2010. Στην ταινία, η ίδια η κάμερα είναι ο αιτούμενος, και ό,τι καταγράφει αποτελεί μια υποκειμενική εικόνα της πραγματικότητας.

einspruch

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Βενετίας του Γιώργου Ζώη (Ελλάδα/Greece, 10΄, πειραματικό)

Η διαφήμιση σε εξωτερικούς χώρους έχει πρόσφατα απαγορευτεί στην Ελλάδα. Ως αποτέλεσμα αυτού, εκατοντάδες πινακίδες είναι κενές και δεν δείχνουν κάποιο μήνυμα. Τώρα πια, τα κενά πλαίσια είναι το μήνυμα. Και είμαστε εκτός πλαισίου.

out of frame still

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Κρακοβίας των Vladimir Leschiov & Kaspar Jancis (Λετονία – Εσθονία /Latvia - Estonia, 13΄, animation)

Ένας άνδρας δεν έχει τίποτα να χάσει, εκτός από το όνειρό του. Για να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα ξεκινά ένα επικίνδυνο ταξίδι. Αλλά ο προορισμός του δεν είναι αυτό που φαίνεται.

villa-antropoff 07

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Vila do Conde του João Pedro Rodrigues (Πορτογαλία, Portugal, 25΄,μυθοπλασία)

Σύμφωνα με την παράδοση, την ημέρα του Αγίου Αντωνίου (εθνική γιορτή του προστάτη της Λισαβόνας), οι ερωτευμένοι πρέπει να προσφέρουν μικρά βάζα βασιλικού με χάρτινα γαρίφαλα και σημαίες με δημοφιλή ποιήματα, ως ένδειξη της αγάπης τους.

MANHA ST ANTONIO 01

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Grimstad του L. Rezan Yeşilbaş (Τουρκία/Turkey, 14΄, μυθοπλασία)

1984: Η Zeynep που ζει στο Diyarbakır με τα τρία της παιδιά, θέλει να επισκεφθεί το σύζυγό της στη φυλακή. Η Zeynep μιλά μόνο τη μητρική της γλώσσα (κουρδικά), όμως, μόνο η τουρκική γλώσσα επιτρέπεται να ομιλείται στην φυλακή, οπόταν δεν μπορεί να πει ούτε λέξη εκεί. Από την άλλη, θέλει να δώσει στον άνδρα της ένα ζευγάρι νέα παπούτσια, όμως απαγορεύεται να λάβουν οτιδήποτε οι φυλακισμένοι από έξω.

SILENT 1

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Locarno του Michael Lennox (Ηνωμένο Βασίλειο/UK, 25΄, μυθοπλασία)

Ένα σκοτεινό ψυχολογικό θρίλερ επικεντρωμένο στον Πίτεσι που εργάζεται σε πρατήριο βενζίνης στη μέση του πουθενά. Ο Πίτεσι γνωρίζει όλων των ειδών ταξιδιώτες, σήμερα όμως ένας απένταρος νεαρός με το όνομα Γκάμπριελ, σταματά στο πρατήριο για να μαζέψει προμήθειες για ένα μεγάλο ταξίδι, απαιτώντας από τον Petesy να πληρώσει από την τσέπη του. Ο Gabriel ισχυρίζεται πώς ένα όπλο έχει στόχο το κεφάλι του Petesy και θα πυροβολήσει αν δεν γίνει το δικό του. Ο Petesy πρέπει να κρίνει αν η απειλή είναι αληθινή.

BackofBeyond Still 3

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Tampere του Attila Till (Ουγγαρία/Hungary, 20΄, μυθοπλασία)

Ο Ίστβαν Μπάλοχ, ένας όχι ιδιαίτερα εύπορος Ούγγρος αγρότης, εξουσιάζει τη γυναίκα, τα παιδιά και το «μισθωμένο» δούλο του. Απομονωμένος από τον υπόλοιπο κόσμο σε μια μακρινή φάρμα, προσπαθεί να διατηρήσει την ιδανική οικογένεια, όπως αυτή αποτυπώνεται σε αυστηρές παραδόσεις.

beast5

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Βερολίνου του Justine Triet (Γαλλία/France, 30΄, μυθοπλασία)

Η ζωή στη μεγάλη πόλη. Ο Τόμας είναι ένας νεαρός καλλιτέχνης, χρεοκοπημένος και αδέσμευτος. Η Λετίσια είναι μια ελκυστική, έξυπνη νεαρή γυναίκα με ψηλά τακούνια. Ένα πάρτι. Ένας χορός. Μια πρόσκληση. Το ζευγάρι περνάει τη νύχτα μαζί – ακροβατούν μεταξύ νοσοκομείου και κρεβατιού, μεταξύ ελαφρότητας και έντονου δράματος. Είναι τα λαμπερά αστέρια που δίνουν βάθος στους πίνακες.

vilaine3

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Rotterdam του Albert Sackl (Αυστρία/Austria, 23΄, πειραματικό)

Ο τίτλος είναι κυριολεκτικός, καθώς η κάμερα γυρίζει στις λεπτομέρειες ενός λιτού και παρθένου τοπίου, το οποίο χρησιμεύει ως επιφάνεια προβολής για την εξερεύνηση της κινηματογραφικής συσκευής, και την αποδόμηση του κινηματογραφικού τοπίου, του χρόνου και της κίνησης. Ο άνθρωπος, ένα ξένο σώμα σε αυτό το χώρο, αναζητά τη σχέση ανάμεσα στο τοπίο και τη κάμερα.

IM FREIEN Still

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Angers του Jan Czarlewski (Ελβετία/Switzerland, 15΄, ντοκιμαντέρ)

Η Αυτού Εξοχότητα, ο Πρέσβης της Δημοκρατίας της Πολωνίας στο Βέλγιο, θυσίασε ολόκληρη τη ζωή του για τη χώρα του. Η αφοσίωσή του ήρθε με αντίτιμο: Δεν είχε χρόνο για το γιο του, ο οποίος παρότι λαχταρούσε να είναι σαν κι αυτόν, εξελίχθηκε στο ακριβώς αντίθετο. Αποφασίζει λοιπόν να πάει στις Βρυξέλλες σε μία προσπάθεια να καλύψει το χαμένο.

AMBASSADEUR ET MOI-2

 

 

 

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Bristol της Elina Talvensaari (Φινλανδία/Finland, 18΄, ντοκιμαντέρ)

Ταξιδιώτες από έναν μακρινό τόπο, εμφανίζονται στους ομιχλώδεις βάλτους της Βόρειας Φινλανδίας. Οι ντόπιοι ανησυχούν όλο και πιο πολύ, καθώς αποκαλύπτονται νέα μέρη που έχουν μούρα. Το φιλμ είναι μια εξερεύνηση του φινλανδικού μυαλού και των παραλογισμών της παγκόσμιας οικονομίας.

How-to-pick-berries-image

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Cork του Darren Thornton, Ιρλανδία/Ireland, 17΄, μυθοπλασία)

Η Λόρνα έχει προσπαθήσει σκληρά να παραμείνει στο σωστό δρόμο. Όταν όμως ένας άνθρωπος από το παρελθόν της, αποφυλακίζεται, μία ανεξέλεγκτη δύναμη την τραβάει πίσω σε μια ζωή, και μια αγάπη, που είναι απαγορευμένες.

Two Hearts Roxanna Nic Liam Ciarn McCabe

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Valladolid του Tudor Giurgiu (Ρουμανία/Romania, 11΄, μυθοπλασία)

Ο 5χρονος Άρον ξεκινάει ένα ταξίδι με τον πατέρα του, στο τέλος του οποίου εύχεται, όπως οι υπερήρωες των comics, να σώσει τη μητέρα του που πάσχει από καρδιακή πάθηση.

Superman-36

Βραβείο UIP, Φεστιβάλ Ghent της Pauline Gay (Γαλλία/France, 16’, μυθοπλασία)

H 20χρονη Σελίν είναι ήδη μητέρα ενός μικρού αγοριού. Δεν έχει δουλειά, σπίτι, και τώρα ούτε και σχέση. Έχει όμως την καλύτερή της φίλη στην οποία μπορεί πάντα να βασιστεί. Η 19χρονη Μέλοντι έπρεπε να μάθει να μεγαλώνει μόνη της, σήμερα όμως κινδυνεύει να χάσει τη βάση της, εξαιτίας της Σελίν. Οι δυο τους έχουν στη διάθεσή τους μία ημέρα για να βρουν τη λύση.

tomorrow-will-be-good-image

 

Ιταλία/Italy. 1964, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Mario Bava. Σεν./Scr.: Marcello Fondato, Mario Bava. Φωτ./Cin.:Ubaldo Terzano, Mario Bava. Μοντ./Ed.: Mario Serandrei. Μουσ./Mus.: Carlo Rustichelli. Ηθ./Cast: Cameron Mitchell, Eva Bartok, Thomas Reiner, Ariana Gorini. Παρ./Prod.: Alfredo Mirabile, Massimo Patrizi. Διάρκεια/ Dur.: 88΄.

Ένα νεαρό μοντέλο δολοφονείται από μία μυστηριώδη μασκαρισμένη φιγούρα σε ένα οικοτροφείο, που διοικείται από τον Μαξ Μορλάτσι και την ερωμένη του, την Κόμισσα Κριστιάνα Κόμο. Όταν ο φίλος του μοντέλου θεωρείται ύποπτος για το φόνο, το ημερολόγιό της, στο οποίο υπάρχουν κάποια ενοχοποιητικά στοιχεία που την συνδέουν με τον δολοφόνο, εξαφανίζεται, και οι δολοφονίες συνεχίζονται.

Sei donne per assassino2

 

Ιταλία/Italy. 1963, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Mario Bava. Σεν./Scr.: Ernesto Gastaldi, Ugo Guerra, Luciano Martino. Φωτ./ Cin.:Ubaldo Terzano, Mario Bava. Μοντ./Ed.: Renato Cinquini. Μουσ./Mus.: Carlo Rustichelli. Ηθ./Cast: Barbara Steele, John Richardson, Andrea Checchi, Ivo Garrani. Παρ./Prod.: Federico Magnaghi. Διάρκεια/Dur.: 85΄.

Ένας αδίστακτος και σαδιστής ευγενής του 19ου αιώνα επιστρέφει στο κάστρο του μετά από χρόνια περιπλάνησης. Αμέσως βρίσκεται στα μαχαίρια με τον πατέρα του αλλά και με τον δειλό, νεότερο αδελφό του, ο οποίος έχει παντρευτεί την παλιά ερωμένη του. Όταν βρίσκεται νεκρός την επόμενη νύχτα, οι υποψίες πέφτουν σε όλους.

6

Ιταλία/Italy. 1962, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Riccardo Freda. Σεν./Scr.: Ernesto Gastaldi. Φωτ./Cin.: Raffaelle Masciocchi. Μοντ./Ed.: Ornella Micheli. Μουσ./Mus.: Roman Vlad. Ηθ./Cast: Barbara Steele, Robert Flemyng, Silvano Tranquilli, Maria Teresa Vianello. Παρ./Prod.: Ermanno Donati. Διάρκεια/Dur.: 88΄.

Στο Δρ. Χίτσκοκ αρέσει να ναρκώνει την γυναίκα του για νεκροφιλικά παιχνίδια. Μία μέρα, κατά λάθος, της δίνει υπερβολική δόση και τη σκοτώνει. Εγκαταλείπει το σπίτι του διαλυμένος. Μερικά χρόνια αργότερα ξαναπαντρεύεται, και επιστρέφει. Ανακαλύπτοντας πως η ακόμη αγαπημένη, πρώτη γυναίκα του είναι ζωντανή, αλλά παράφορων και πρόωρα γερασμένη, σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει το αίμα της νέας του νύφης για να την αναζωογονήσει.

orribile segreto del Dr. Hichcock-3

 

Ιταλία/Italy. 1963, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Riccardo Freda. Σεν./Scr.: Riccardo Freda, Oreste Biancoli. Φωτ./Cin.: Raffaelle Masciocchi. Μοντ./Ed.: Ornella Micheli. Μουσ./Mus.: Franco Mannino. Ηθ./Cast: Barbara Steele, Peter Baldwin, Elio Jotta, Harriet Medin. Παρ./Prod.: Luigi Carpentieri. Διάρκεια/Dur.: 97΄.

Μία όμορφη γυναίκα έχει παράνομη σχέση με τον γιατρό του πλούσιου άντρα της, ο οποίος τη βοηθά να σκοτώσει τον σύζυγο και να κληρονομήσει την περιουσία του. Αλλά ο γέρος δεν θα αναπαυτεί τόσο εύκολα. Το φάντασμά του επιστρέφει και στοιχειώνει τη γυναίκα του και την οδηγεί στην παράνοια.

Lo Spettro-3

Ιταλία/Italy. 1973, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Mario Bava. Σεν./Scr.: Mario Bava, Alfredo Leone. Φωτ./Cin.: Cecilio Paniagua. Μοντ./ Ed.: Carlo Reali. Μουσ./Mus.: Carlo Savina. Ηθ./ Cast: Telly Savalas, Elke Sommer, Sylva Koscina, Alessio Orano. Παρ./Prod.: Alfredo Leone. Διάρκεια/Dur.: 95΄.

Η Λίσα κάνει τουρισμό στην Ισπανία όταν χάνεται στους λαβυρινθώδεις δρόμους και βρίσκεται να κάνει ωτοστόπ . Στην διαδρομή, το αυτοκίνητο παρουσιάζει βλάβη, μπροστά από μία έπαυλη. Τους υποδέχεται ο υπηρέτης ο οποίος τους προσκαλεί να μείνουν εκεί τη νύχτα. Τότε είναι που τα πράγματα αρχίζουν να
ξεφεύγουν.

LISA E IL DIAVOLO-5

Ιταλία/Italy, Γαλλία/France, 1964, μ/α/b&w.

Σκην./Dir.: Warren Kieffer. Σεν./Scr.: Warren Kieffer, Michael Reeves. Φωτ./Cin.: Aldo Tonti. Μοντ./Ed.: Mario Serandei. Μουσ./ Mus.: Angelo Francesco Lavagnino. Ηθ./Cast: Christopher Lee, Gaia Germani, Phillipe Leroy, Donald Sutherland. Παρ./Prod.: Paul Maslansky. Διάρκεια/Dur.: 91΄.

Μία ομάδα καλλιτεχνών τσίρκου ταξιδεύουν στο κάστρο του μοχθηρού κόμη Ντράγκο, του οποίου το χόμπι είναι να μουμιοποιεί ζώα με φάρμακο που έχει φτιάξει. Τα πειράματά του στη συνέχεια διευρύνονται και συμπεριλαμβάνουν και ανθρώπους με στόχο να “διατηρηθεί η ομορφιά” τους

Il castello dei morti vivi3

Ιταλία/Italy. 1960, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Mario Bava. Σεν./Scr.: Ennio de Concini, Mario Serandrei, Niκolai Gogol (διήγημα). Φωτ./Cin.: Mario Bava. Μοντ./Ed.: Mario Serandrei. Μουσ./Mus.:
Roberto Nicolosi. Ηθ./Cast: Barbara Steele, John Richardson, Andrea Checchi, Ivo Garrani. Παρ./Prod.: Massimo De Rita. Διάρκεια/Dur.: 87΄.

Μία εκδικητική μάγισσα και ο διαβολικός υπηρέτης της επιστρέφουν από τον τάφο, ξεκινώντας μία αιματηρή εκστρατεία για να βρουν το σώμα της όμορφης και πανομοιότυπης απογόνου της μάγισσας. Μόνο ο αδελφός της κοπέλας και ένας γοητευτικός γιατρός θα βρεθούν απέναντί της.

La maschera del demonio-4

Ιταλία/Italy, 1971, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Dario Argento. Σεν./Scr.: Dario Argento, Bryan Edgar Wallace. Φωτ./Cin.: Erico Menczer. Μοντ./Ed.: Franco Fraticelli. Μουσ./Mus.: Ennio Morricone. Ηθ./Cast: James Franciscus, Karl Madlen, Katherine Spaark, Pier Paolo Capponi. Παρ./Prod.: Salvatore Argento. Διάρκεια/Dur.: 110΄.

Ένας δημοσιογράφος και ένας τυφλός, συνταξιούχος ρεπόρτερ, προσπαθούν να διαλευκάνουν μια σειρά δολοφονιών που σχετίζονται με το πειραματικό και άκρως
απόρρητο ερευνητικό σχέδιο φαρμακευτικής εταιρίας και γίνονται και οι δύο στόχοι του δολοφόνου.

IL GATTO A NOVE CODE-3

Ιταλία/Italy. 1963, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Riccardo Freda. Σεν./Scr.: Riccardo Freda, Oreste Biancoli. Φωτ./Cin.: Raffaelle Masciocchi. Μοντ./Ed.: Ornella Micheli. Μουσ./Mus.: Franco Mannino. Ηθ./Cast: Barbara Steele, Peter Baldwin, Elio Jotta, Harriet Medin. Παρ./Prod.: Luigi Carpentieri. Διάρκεια/Dur.: 97΄.

O Μάικλ είναι επιτυχημένος ηθοποιός, αλλά υπάρχει ένα σκάνδαλο στο παρελθόν του. Σε νεαρότερη ηλικία είχε μαχαιρώσει τον πατέρα του. Ο ίδιος και η φίλη του Ντόροθι πηγαίνουν στο σπίτι της μητέρας του για το σαββατοκύριακο, μαζί με τον σκηνοθέτη και το συνεργείο από ένα πρόσφατο κινηματογραφικό γύρισμα. Διάφορα περίεργα πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν σε κάποιους από τους επισκέπτες, και ο Μάικλ φοβάται πως ο εφιάλτης του πρόκειται να επαναληφθεί.

FOLLIA OMICIDIA-6

Ιταλία/Italy.1976, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Rupi Avati. Σεν./Scr.: Pupi Avati, Antonio Avati. Φωτ./Cin.: Pasquale Ranchini. Μοντ./Ed.: Giuseppe Baghdighian. Μουσ./Mus.: Amadeo Tommasi. Ηθ./Cast: Lino Capolicchio, Francesca Marciano, Gianni Cavina, Giulio Pizzarini. Παρ./Prod.: Antonio Avati, Gianni Minervini. Διάρκεια/Dur.: 110΄.

Ο Στέφανο, συντηρητής έργων τέχνης, φτάνει σε ένα αγροτικό χωριό της Ιταλίας για να αποκαταστήσει ένα μακάβριο πίνακα του Αγίου Σεβαστιανού σε μια παλιά εκκλησία.Γνωρίζει διάφορους φιλικούς και περίεργους ανθρώπους, ενώ μένει στο σπίτι που κάποτε είχαν οι αδελφές του καλλιτέχνη που ζωγράφισε τον πίνακα. Στη συνέχεια ανακαλύπτει πως ο καλλιτέχνης και οι αδελφές του ήταν παρανοϊκοί σαδιστές που βασάνιζαν τα θύματα τους μέχρι θανάτου, ως πηγή έμπνευσης.

La casa dalle finestre che ridono2

 

Ιταλία/Italy. 1964, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Sergio Corbucci, Antonio Margheriti. Σεν./Scr.: Giovanni Grimaldi, Sergio Corbucci. Φωτ./ Cin.:Riccardo Pallottini. Μοντ./Ed.: Otello Colangeli. Μουσ./Mus.: Riz Ortolani. Ηθ./Cast: Barbara Steele, George Riviere, Margrete Robsahm, Arturo Dominici. Παρ./Prod.: Giovanni Addessi, Franco Belloti, Walter
Zarghetta. Διάρκεια/Dur.: 87΄.

Ένας συγγραφέας δέχεται ένα στοίχημα πως δενθα μπορέσει να μείνει μόνος σε ένα στοιχειωμένο κάστρο. Καθώς η νύχτα πέφτει, κάποιοι που είχαν δολοφονηθεί   σ’ αυτό ξαναζωντανεύουν, ζώντας και πάλι τον θάνατό τους, και προσπαθώντας να σκοτώσουν τον συγγραφέα για το αίμα του, σε μία απέλπιδα προσπάθεια να μείνουν ζωντανοί, μετά το πέρας αυτής της νύχτας.

danza-macabra-01

Ελλάδα/Greece, 1962, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Τάκης Κανελλόπουλος/Takis Kanellopoulos . Σεν./Scr.: Τάκης Κανελλόπουλος/Takis Kanellopoulos, Γιώργος Κιτσόπουλος/Giorgos Kitsopoulos. Φωτ./Cin.: Γρηγόρης Δανάλης/Grigoris Danallis, Gioavanni Varriano. Μοντ./Ed.: Τάκης Κανελλόπουλος/Takis Kanellopoulos. Μουσ./Mus.: Αργύρης Κουνάδης/Argiris Kounadis. Ηθ./Cast: Αιμιλία Πίττα/Emilia Pitta, Ελένη Ζαφειρίου/Eleni Zafeiriou, Τάκης Εμμανουηλ/Takis Emmanouil, Φαίδων Γεωργίτσης/Fedon Georgitsis. Παρ./Prod.:
Βασιλεία Δρακάκη/Vasileia Drakaki. Διάρκεια/Dur.: 87΄.

Στη μακεδονική επαρχία, δύο ζευγάρια (Νίκη Τριανταφυλλίδη - Τάκης Εμμανουήλ και Φαίδων Γεωργίτσης - Αιμιλία Πίττα), χωρίζουν με την έναρξη του πολέμου. Οι δύο άντρες πάνε στο μέτωπο της Αλβανίας. Πολεμούν πλάι-πλάι με τον δάσκαλο, ο οποίος θα σκοτωθεί πρώτος. Στη συνέχεια, θα πέσουν και οι ίδιοι, το μέτωπο θα καταρρεύσει και το πένθος θα σκεπάσει τα πάντα.

Ενημερώνουμε το κοινό ότι η κόπια που θα προβληθεί έχει μία μικρή αλλοίωση, ωστόσο θεωρούμε ότι η προβολή της είναι απαραίτητη για την πληρότητα του αφιερώματος.

ouranos1

Ελλάδα/Greece, 1961, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Jules Dassin. Σεν./Scr.: Jules Dassin, Μαργαρίτα Λυμπεράκη/Margarita Liberaki. Φωτ./Cin.: Jacques Natteau. Μοντ./Ed.: Roger Dwyre. Μουσ./Mus.:
Μίκης Θεοδωράκης/Mikis Theodorakis. Ηθ./Cast: Μελίνα Μερκούρη/Melina Merkouri, Anthony Perkins, Raf Vallone, Τζαβάλας Καρούζος/Tzavalas Karouzos. Παρ./Prod.: Joele, Μελίνα Φιλμ/Melina Film. Διάρκεια/Dur: 115’.

Κινηματογραφική μεταφορά του Μύθου της Φαίδρας στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1960. Η Φαίδρα, δεύτερη σύζυγος ενός εφοπλιστή, ερωτεύεται το γιο που έχει ο σύζυγός της από τον πρώτο του γάμο. Παρότι η σχέση τους είναι καταδικασμένη από την αρχή, δεν καταφέρνουν να πνίξουν τα συναισθήματά τους, και η κατάληξη δε μπορεί παρά να είναι τραγική για όλους.

fedra5

Ελλάδα/Greece, 1965, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Βασίλης Γεωργιάδης/Vassilis Georgiadis . Σεν./ Scr.: Νίκος Φώσκολος/Nikos Foskolos. Φωτ./Cin.: Νίκος Δημόπουλος/Nikos Dimopoulos. Μοντ./
Ed.: Βασίλης Συρόπουλος/Vasilis Syropoylos. Μουσ./Mus.: Μίμης Πλέσσας/Mimis Plessas. Ηθ./ Cast: Νίκος Κούρκουλος/Nikos Kourkoulos, Μαίρη Χρονοπούλου/Mairi Chronopoulou, Γιάννης Βόγλης/Yannis Voglis, Φαίδων Γεωργίτσης/Fedon Georgitsis. Παρ./Prod.: Φίνος Φιλμ/Finos Films. Διάρκεια/Dur.: 130’.

Στην Ελλάδα των αρχών του 20ου αιώνα, δύο αδέλφια από πλούσια οικογένεια γαιοκτημόνων, έχουν διαφορετικές απόψεις για τα δικαιώματα των φτωχών εργατών της γης τους. Η σύγκρουση ανάμεσα στα δύο αδέλφια δεν αργεί να έρθει. Ένα εμβληματικό γουέστερν, με διεθνή αναγνώριση, που έφτασε μέχρι τις υποψηφιότητες για τα βραβεία Όσκαρ, στην κατηγορία Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

*Η ταινία προβάλεται με γαλλικούς υπότιτλους

to homa

Ελλάδα/Greece, 1965, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Άδωνις Κύρου/Adonis Kyrou. Σεν./Scr.: Άδωνις Κύρου/ Adonis Kyrou, Γεράσιμος Σταύρου/Gerasimos Stavrou. Φωτ./Cin.: Γρηγόρης Δαναλής/Grigoris Danalis, Γιώργος Πανουσόπουλος/Yorgos Panousopoulos. Μοντ./Ed.: Πάνος Παπακυριακόπουλος/Panos Papakyriakopoulos. Μουσ./Mus.: Μίκης Θεοδωράκης/Mikis Theodorakis. Ηθ./Cast: Ξένια Καλογεροπούλου/ Xenia Kalogeropoulou, Γιάννης Φέρτης/Yannis Fertis, Κώστας Καζάκος/Kostas Kazakos, Μάνος Κατράκης/Manos Katrakis. Παρ./Prod.: Gritt Films. Διάρκεια/Dur.: 74’.

Η ταινία βασίζεται στην ιστορία του μπλόκου της Κοκκινιάς, ένα από τα γεγονότα που συνέβησαν στο τέλος της ναζιστικής κατοχής, όταν τον Αύγουστο και το Σεπτέμβρη του 1944, οι αρχές κατοχής έκαναν τις τελευταίες προσπάθειες να ελέγξουν τις γειτονιές της Αθήνας, και αυτές αντιστάθηκαν με ό,τι μέσα διέθεταν.

mploko

 

Ελλάδα/Greece, 1961, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Αλέκος Αλεξανδράκης/Alekos Alexandrakis. Σεν./Scr.:Κώστας Κοτζιάς/Kostas Kotzias, Τάσος Λειβαδίτης/Tasos Livaditis. Φωτ./Cin.: Δήμος Σακελλαρίου/Dimos Sakellariou. Μοντ./Ed.: Αντώνης Δημητράς/Antonis Dimitras. Μουσ./Mus.: Μίκης Θεοδωράκης/Mikis Theodorakis. Ηθ./Cast: Αλέκος Αλεξανδράκης/Alekos Alexandrakis, Αλίκη Γεωργούλη/Aliki Georgouli, Κώστας Μπαλαδήμας/Kostas Baladimas, Μάνος Κατράκης/Manos Katrakis, Σαπφώ Νοταρά/Sapho Notara. Παρ./Prod.: Ελληνική Παραγωγή/Elliniki Paragogi Διάρκεια/Dur: 95’.

Οι κάτοικοι μιας φτωχογειτονιάς της Αθήνας προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξεφύγουν από τη φτώχεια και την ανέχεια. Ο -μόλις- αποφυλακισμένος Ρίκος προσπαθεί να βγάλει χρήματα, την ίδια στιγμή που η αγαπημένη του βλέπει άλλους άνδρες, και ο αδερφός της συνεισφέρει στα οικονομικά της οικογένειας. Ο Ρίκος θα σκαρφιστεί μια δουλειά, αλλά θα ξοδέψει τα συγκεντρωμένα χρήματα, οδηγώντας τον «συνέταiρό» του σε αυτοκτονία.

* Η ταινία προβάλεται με Γαλλικούς υπότιτλους

Untitled-4 240

Ελλάδα/Greece, 1966, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Ροβήρος Μανθούλης/Roviros Manthoulis . Σεν./Scr.: Ροβήρος Μανθούλης/Roviros Manthoulis, Κώστας Μορσελάς/Kostas Morselas. Φωτ./Cin.: Σταμάτης
Τρύπος/Stamatis Tripos. Μοντ./Ed.: Πάνος Παπακυριακόπουλος/Panos Papakyriakopoulos. Μουσ./Mus.: Νίκος Μαμανγκάκης/Nikos Mamangakis. Ηθ./Cast: Κώστας Μεσσάρης/Kostas Messaris, Ελένη Σταυροπούλου/Eleni Stavropoulou, Θεανώ Ιωαννίδου/Theano Ioannidou, Λάμπρος Κοτσίρης/Labros Kotsiris. Παρ./Prod.: Ροβήρος Μανθούλης/Roviros Manthoulis. Διάρκεια/Dur.: 84’.

Ένας φτωχός καθηγητής αγγλικών συνδέεται ερωτικά με την κόρη μιας μεγαλοαστικής οικογένειας, που προορίζεται από τους γονείς της για γάμο συμφέροντος με ένα ξένο επιχειρηματία.

* Η ταινία προβάλεται με Γαλλικούς υπότιτλους

prosopo me prosopo

 

Ελλάδα/Greece, 1967, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Νίκος Παπατάκης /Nicos Papatakis. Σεν./Scr.: Νίκος Παπατάκης/Nicos Papatakis. Φωτ./Cin.: Jean Boffety, Christian Gouilluet. Μοντ./Ed.: Πάνος
Παπακυριακόπουλος/Panos Papakyriakopoulos ,Suzanne Cabon, Genevieve Vaury. Μουσ./Mus.: Pierre Barbaut. Ηθ./Cast: Όλγα Καρλάτου/Olga Karlatos, Γιώργος Διαλεγμένος/Yorgos Dialegmenos, Τζαβάλας Καρούζος/Tzavalas Karouzos, Έλλη Ξανθάκη/Ellie Xanthaki. Παρ./Prod.: Samuel Wirer, Lenox Films. Διάρκεια/Dur.: 90’.

Η Κατίνα, μiα εξαθλιωμένη γυναίκα, προσπαθεί να κανονίσει τον γάμο του βοσκού γιού της, Θάνου, με τη Δέσποινα, κόρη ενός πλούσιου κτηματία. Αλλά ο πατέρας της Δέσποινας αρνείται να δώσει τις ευλογίες του και θέλει τη Δέσποινα να παντρευτεί ένα πλούσιο κτηματία, ονόματι Γιάγκο. Ο πλούσιος και κακομαθημένος Γιάγκος συνωμοτεί να διαλύσει το ρομαντικό δεσμό ανάμεσα στον Θάνο και τη Δέσποινα με κάθε τρόπο, ενώ οι νεαροί εραστές σχεδιάζουν να το σκάσουν σε μια μάταιη προσπάθεια για μια νέα ζωή.

oi voskoi

Ελλάδα/Greece, 1966, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Κώστας Μανουσάκης / Kostas Manoussakis. Σεν./Scr.: Κώστας Μανουσάκης/Kostas Manoussakis. Φωτ./Cin.: Νίκος Γαρδέλης/Nikos Gardelis.
Μοντ./Ed.: Γιώργος Τσαούλης/Yorgos Tsaoulis. Μουσ./Mus.: Γιάννης Μαρκόπουλος/Yannis Markopoulos.Ηθ./Cast: Έλλη Φωτίου/Ellie Fotiou, Ανέστης Βλάχος/Anestis Vlahos, Σπύρος Φωκάς/ Spyros Fokas, Έλενα Ναθαναήλ/Elena Nathanail. Παρ./Prod.: Θεοφάνης Δαμασκηνός/Theofanis Damaskinos, Βίκτωρας Μιχαηλίδης/Victoras Mihailides. Διάρκεια/Dur.: 116’.

Σε μια στιγμή ερωτικού παροξυσμού, ο γιος ενός πλούσιου κτηματία βιάζει και σκοτώνει μία κωφάλαλη υπηρέτρια. Οι γονείς του, αν και ανακαλύπτουν το έγκλημά του και οργίζονται μαζί του, αποφασίζουν να κρύψουν την αλήθεια και να εξαφανίσουν το πτώμα στη λίμνη.

fovos1

Ελλάδα/Greece, 1963, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Νίκος Κούνδουρος/Nikos Koundouros. Σεν./Scr.: Βασίλης Βασιλικός/Vassilis Vassilikos, Κώστας Σφήκος/Kostas Sfikos. Φωτ./Cin.: Giovanni Varriano.
Μοντ./Ed.: Γιώργος Τσαούλης/Yorgos Tsaoulis. Μουσ./Mus.: Γιάννης Μαρκόπουλος/Yannis Markopoulos. Ηθ./Cast: Ελένη Προκοπίου/Eleni Prokopiou, Τάκης Εμμανουήλ/Takis Emmanouil, Κλεοπάτρα Ρώτα/Kleopatra Rota, Ανέστης Βλάχος/Anestis Vlahos. Παρ./Prod.: Ανζερβός/Anzervos, Μίνως Φιλμ/Minos Film. Διάρκεια/Dur: 95’.

Στην Ελλάδα του 2ου αιώνα π.Χ. μια ομάδα βοσκών φτάνει σε ένα χωριό ψαράδων, άδειο από άντρες που έχουν φύγει στη θάλασσα. Ο γιος ενός βοσκού θα ερωτευτεί μια μικρή κοπέλα του χωριού και μαζί θα παρακολουθήσουν το ερωτικό παιχνίδι δύο ενηλίκων. Όλα αλλάζουν, όταν ένας μουγκός βοσκός απαγάγει την κοπέλα για να την κάνει δική του.

 * Η ταινία προβάλεται με Γαλλικούς υπότιτλους

mikres afrodites

 

Ελλάδα/Greece, 1967, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Αλέξης Δαμιανός/Alexis Damianos . Σεν./Scr.: Αλέξης Δαμιανός/Alexis Damianos, Γρηγόριος Ξενόπουλος (διήγημα)/Grigorios Xenopoulos (short story),
Σπύρος Πασσαγιάννης (διήγημα)/ Spyros Passayannis (short story). Φωτ./Cin.: Χρήστος Μάνγκος/ Christos Mangos, Γιώργος Πανουσόπουλος/Yorgos Panousopoulos, Γιάννης Βελόπουλος/Yannis Velopoulos. Μοντ./Ed.: Γιώργος Τριανταφύλλου/Yorgos Triantafyllou. Μουσ./Mus.: Κλέλια Φωτοπούλου.Klelia
Fotopoulou. Ηθ./Cast: Αλέξης Δαμιανός/Alexis Damianos, Χρήστος Τσάγκας/Christos Tsangas, Ελένη Μπουρμπυχάκη/Eleni Bourbihaki, Βένια Παλλήρη/Venia Palliri. Παρ./Prod.: Αλέξης Δαμιανός/Alexis Damianos. Διάρκεια/Dur.: 93’.

Ένας τραχύς βουνίσιος εγκαταλείπει το χωριό του και κατεβαίνει στην πόλη και το λιμάνι απ’ όπου θα μπαρκάρει για την Αυστραλία. Παρακολουθούμε την κάθοδό του προς τη θάλασσα μέσα από τρεις ιστορίες. Αρχικά θα δουλέψει κοντά σε ένα γνωστό του σιδερά. Στη συνέχεια θα συναντήσει ένα αγριοκόριτσο η μοίρα του οποίου είναι να καταλήξει σε οίκο ανοχής. Τέλος, στο λιμάνι του Πειραιά, θα φιλοξενηθεί στο φτωχόσπιτο ενός ζευγαριού που χωρίζει, θα γνωρίσει την ταπεινωμένη κι αποκαμωμένη γυναίκα, και μαζί της θα πάρει το πλοίο του εκπατρισμού

Η ταινία προβάλεται με Γαλλικούς υπότιλους

mexri to ploio 2

 

 

Ελλάδα/Greece, 1962, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Μιχάλης Κακογιάννης/Michael Cacoyiannis. Σεν./Scr.: Μιχάλης Κακογιάννης (βασισμένο στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη)/Michael Cacoyiannis (based on the ancient Greek tragedy by Euripides). Φωτ./Cin.: Walter Lassally. Μοντ./Ed.: Μιχάλης Κακογιάννης/ Michael Cacoyiannis. Μουσ./Mus.: Μίκης Θεοδωράκης/Mikis Theodorakis Ηθ./Cast: Ειρήνη Παππά/Irene Papas, Γιάννης Φέρτης/Yannis Fertis, Αλέκα Κατσέλη/Aleka Katseli, Μάνος Κατράκης/Manos Katrakis,
Νότης Περγιάλης/Notis Pergialis, Τάκης Εμμανουήλ/Takis Emmanouil. Παρ./Prod.: Μιχάλης Κακογιάννης/ Michael Cacoyiannis, Φίνος Φίλμ/Finos Film. Διάρκεια/Dur: 110’.

Ο Αγαμέμνων επιστρέφει θριαμβευτής από τον πόλεμο της Τροίας, αλλά δολοφονείται από την άπιστη και δόλια γυναίκα του, Κλυταιμνήστρα και τον εραστή της, Αίγισθο. Ο γιος του, Ορέστης, φυγαδεύεται από τον παιδαγωγό του, αλλά η κόρη του, Ηλέκτρα, παραμένει στις Μυκήνες και βλέπει τον Αίγισθο να παντρεύεται τη μητέρα της. Με τον καιρό φουντώνει μέσα της το μίσος και ζητά εκδίκηση. Όταν επιστρέφει ο αδελφός της, Ορέστης, σχεδιάζουν μαζί τη δολοφονία του Αίγισθου, και αφού ο Ορέστης τον σκοτώσει, η Ηλέκτρα του υπενθυμίζει ότι πρέπει να τιμωρηθεί και η μητέρα τους. Η “Ηλέκτρα” του Μιχάλη Κακογιάννη, έχει χαρακτηριστεί ως η πιο άρτια και υποδειγματική μεταφορά αρχαίας ελληνικής τραγωδίας στον κινηματογράφο

* Η ταινία προβάλεται με Γαλλικούς υπότιτλους

bnvn

Ελλάδα/Greece, 1961, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Γιώργος Τζαβέλλας/Yorgos Tzavellas. Σεν./Scr.: Γιώργος Τζαβέλλας (βασισμένο στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή)/Yorgos Tzavellas (based on the ancient greek tragedy by Sofoklis). Φωτ./Cin.: Ντίνος Κατσουρίδης/Ntinos Katsouridis. Μοντ./Ed.: Γιώργος Τσαούλης/Yorgos Tsaoulis. Μουσ./Mus.: Αργύρης Κουνάδης/Argiris Kounadis. Ηθ./Cast: Μάνος Κατράκης/Manos Katrakis, Ειρήνη Παππά/Irene Papas, Μάρω Κοντού/Maro Kontou, Βύρων Πάλλης/ Viron Pallis, Ίλυα Λιβυκού/Ilia Livikou. Παρ./Prod.: Γιώργος Τζαβέλλας/Yorgos Tzavellas, Norma Film
Productions. Διάρκεια/Dur: 93’.

Στην πολυβραβευμένη - βασισμένη στην τραγωδία του Σοφοκλή- μεταφορά του ΓιώργουΤζαβέλλα, η Αντιγόνη ζητάει από την αδελφή της Ισμήνη, να θάψουν τον ετεροθαλή αδελφό τους Πολυνείκη. Η Ισμήνη αρνείται να παραβεί την απόφαση του νέου ηγεμόνα των Θηβών και θείου τους Κρέοντα, όμως η Αντιγόνη παρακούει την εντολή του και θάβει το πτώμα. Συλλαμβάνεται, και ο Κρέων, παρ’ όλο που η Αντιγόνη είναι μνηστή του γιου του, Αίμωνα, προστάζει να την κλείσουν
ζωντανή σ’ ένα τάφο.

antgoni 2

Η.Π.Α./U.S.A., 2010, εγχ./col.

Σκην./Dir.: David Robert Mitchell. Σεν./Scr.: David Robert Mitchell. Φωτ./Cin.: James Laxton. Μοντ./Ed.: Julio Perez VI. Μουσ./Mus.: Kyle Newmaster. Ηθ./Cast: Claire Sloma, Marlon Morton, Amanda Bauer, Brett Jacobsen. Παρ./Prod.: Adele Romanski. Διάρκεια/Dur.: 96΄.

Μία ομάδα νέων ξεκινούν μια αναζήτηση για περιπέτεια την τελευταία βραδιά πριν την έναρξη του νέου σχολικού έτους. Κάποιοι ψάχνουν για έρωτα, και άλλοι για το πρώτο τους φιλί. Κάποιοι αναζητούν το καλύτερο πάρτι που έγινε ποτέ, ενώ άλλοι απλά επιθυμούν τη χαρά ανάμεσα σε καλούς φίλους. Κάποιοι προσπαθούν να ενταχθούν, ενώ άλλοι σχεδιάζουν να ξεφύγουν. To The Myth of the American Sleepover, γυρίστηκε με μόλις 50.000 δολάρια, και είναι η πρώτη ταινία του David Robert Mitch ell.

The Myth of the American Sleepover2

Ρωσία/Russia, 2012, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Aleksey Balabanov. Σεν./Scr.: Aleksey Balabanov. Φωτ./Cin: Aleksandr Simonov. Μοντ./Ed.: Tatyana Kuzmichyova. Μουσ./Mus.: Leonid Fyodorov. Ηθ./Cast: Oleg Garkusha, Yuri Matveyev, Aleksandr Mosin, Alisa Shitikova. Παρ./Prod.: Sergei Selyanov. Διάρκεια/Dur.: 83΄.

Ένας κλέφτης και ένας μουσικός αποφασίζουν να ξεκινήσουν σε μια περιπέτεια, σε ένα ταξίδι από το οποίο κανείς δεν επιστρέφει. Φεύγουν με ένα SUV για να βρούνε ένα φίλο του κλέφτη και τον πατέρα του. Η τελευταία ταινία του Μπαλαμπάνοφ συνεχίζει στα χνάρια του «Στάλκερ». Είναι μια υπαρξιακή ταινία δρόμου για την αναζήτηση της ευτυχίας στην οποία όλοι θέλουν να συμμετέχουν, αλλά λίγοι καταφέρνουν.


An Episode in the Life of an Iron Picker1

 

Γαλλία/France, Τουρκία/Turkey, Η.Π.Α./U.S.A., 2013, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Lusin Dink. Σεν./Scr.: Lusin Dink. Φωτ./Cin.: Emre Basaran, Thomas Mauch. Μοντ./ Ed.: Ali Aga, Eyatn Ipeker, Umut Sakallioglu. Μουσ./Mus.: Ahmet Kenan Bilgit. Ηθ./Cast: Norikyan Artur, Osin Cilingir, Evinc Erol, Kevork Malikyan. Παρ./Prod.: Soner Alper, Lusin Dink. Διάρκεια/ Dur.: 72΄.

To SaroyanLand είναι ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ που επικεντρώνεται στο ταξίδι του διάσημου συγγραφέα William Saroyan στη γενέτειρα της αρμενικής οικογένειάς του στο Μπιτλίς, στην Τουρκία το 1964. Ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο, η ταινία στοχεύει στο να κατανοήσει τη μοναδική συμπεριφορά του Saroyan, παρακολουθώντας την αυτό-ανακάλυψη ενός ανθρώπου που ακολούθησε τα βήματα των Αρμένιων προγόνων του.

Saroyan Land4

Ελλάδα/Greece, 2013, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Γιάννης Σακαρίδης/Yannis Sakaridis. Σεν./Scr.: Γιάννης Σακαρίδης/Yannis Sakaridis. Φωτ./ Cin.: Jan Vogel. Μοντ./Ed.: Γιάννης Σακαρίδης/Yannis Sakaridis. Μουσ./Mus.: Χρήστος Παπαγεωργίου/ Christos Papageorgiou. Ηθ./Cast: Αλέξανδρος Λογοθέτης/Alexandros Logothetis, Θέμις Μπαζάκα/ Themis Bazaka, Γιώργος Πυρπασόπουλος/Giorgos Pyrpassopoulos, Γιάννης Στάνκογλου/Yannis Stankoglou. Παρ./Prod.: Γιάννης Σακαρίδης/Yannis Sakaridis, Νίκος Φράγκος/Nikkos J. Frangos, Βένια Βέργου/ Venia Vergou, Athens Filmmaker Co - Operative. Διάρκεια/Dur.: 88΄.

Ο Δημήτρης, χρεοκοπημένος μηχανικός τηλεπικοινωνιών, κλείνει την επιχείρησή του μη μπορώντας να ανταπεξέλθει στα ανεξέλεγκτα χρέη. Ξεκινά να δουλεύει για το παλιό του αφεντικό, ερευνώντας μαζί με τον Νίκο, επίσης μηχανικό τηλεπικοινωνιών, μία υπόθεση υποκλοπών. Η συστηματική τους έρευνα σε κεραίες κινητής τηλεφωνίας, τους οδηγεί σε ένα ύποπτο διαμέρισμα μιας πολυκατοικίας. Η Παναγιώτα, ένοικος του από πάνω διαμερίσματος, κεντρίζει την προσοχή του Δημήτρη, ο οποίος αρχίζει να την παρακολουθεί. Η ιστορία της είναι και ο λόγος που ο Δημήτρης βρίσκεται στο δίλημμα, αν πρέπει να ξεπληρώσει τα οικονομικά ή τα ηθικά του χρέη.

H ταινία προβάλλεται με αγγλικούς υπότιτλους.

WILD-DUCK 05

Αγγλία/UK, 2013, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Ralph Fiennes. Σεν./Scr.: Abi Morgan, Claire Tomalin. Φωτ./Cin.: Rob Hardy. Μοντ./ Ed.: Nicolas Gaster. Μουσ./Mus.: Ilan Eshkeri. Ηθ./Cast: Felicity Jones, Ralph Fiennes, Michelle Fairley, Kristin Scott Thomas. Παρ./Prod.: Christian Baute, Carolyn Marks Blackwood, Gabrielle Tana. Διάρκεια/Dur.: 111΄.

Στο ζενίθ της καριέρας του, ο Κάρολος Ντίκενς γνωρίζει μία νεότερη γυναίκα η οποία γίνεται η κρυφή ερωμένη του. Πρόκειται για αληθινή ιστορία η οποία ξεκινά με την έλξη ανάμεσα σε δύο παρόμοιες ιδιοσυγκρασίες και περιπλανιέται σε μία σωματική οικειότητα που ταιριάζει στην θερμή ένταση των κοινών απόψεων των δύο. Πιστεύοντας πως μπορούν να έχουν τον παράδεισο, οδηγούν ο ένας τον άλλο μακριά από την τυπική και πρέπουσα κουλτούρα, όχι όμως απαραίτητα και την ευτυχία.

the-invisible-woman-2

Μεξικό/Mexico, 2012, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Carlos Reygadas. Σεν./Scr.: Carlos Reygadas. Φωτ./Cin.:Alexis Zabe. Μοντ./Ed.: Natalia López. Ηθ./Cast: Nathalia Acevedo, Adolfo Jiménez Castro, Eleazar Reygadas, Willebaldo Torres. Παρ./ Prod.: Carlos Reygadas, Jaime Romandia. Διάρκεια/Dur.: 115΄.

Η ζωή ενός εύπορου ζευγαριού, στη μεξικανική επαρχία, γίνεται αφορμή για ένα μαγευτικό συνδυασμό art house κινηματογράφου, προσωπικών συλλογισμών και μεταφυσικών προεκτάσεων. Επιστρατεύοντας μία απόλυτα λυρική και ποιητική κινηματογράφηση, ο Carlos Reygadas προσφέρει μία σκληρή αλλά και αστεία ταινία, με θρησκευτικoπολιτικές αναφορές και έντονα συναισθηματικές εικόνες.

post tenebras lux5

Σερβία/Serbia/Σουηδία/Switzerland, 2012, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Milos Pusic. Σεν./Scr.: Dusan Spasojevic. Φωτ./Cin.:Aleksandar Ramadanovic. Μοντ./Ed.: Ivan Knezevic. Μουσ./Mus.:Dejan Kotsic. Ηθ./Cast: Branislav Trifunovic, Boris Isakovic, Dara Dzokic, Jasna Djuricic. Παρ./Prod.: Branislav Trifunovic. Διάρκεια/Dur.: 108΄.

Ο Γιάνκο επιστρέφει στο μικρό χωριό του μετά από αρκετά χρόνια. Στόχος του είναι, να πουλήσει τη γη του και να πάει για δουλειά στην Σουηδία, πιστεύοντας πως έτσι θα λύσει το οικονομικό του πρόβλημα. Η μοναχική μητέρα του, Μιλίτσα, περίμενε πως ο Γιάνκο θα επέστρεφε με γυναίκα και οικογένεια. Ο Στράχιντζα, ένας μοναχικός κάτοικος του εγκαταλειμμένου χωριού, και ιδεαλιστής, βοηθάει την Μιλίτσα. Αλλά ο Γιάνκο δεν εγκαταλείπει το σχέδιο του. Είναι έτοιμος να κάνει τα πάντα για να εξασφαλίσει το μέλλον του. Ακόμα και να πουλήσει τον τάφο του πατέρα του.

withering1

 

Ιταλία/Italy, 2013, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Roberto Ando. Σεν./Scr.: Roberto Ando (βιβλίο), Angelo Pasquini. Φωτ./Cin.: Clelio Benevento. Μοντ./Ed.: Maurizio Calvesi. Ηθ./Cast: Toni Servillo, Valerio Mastandrea, Valeria Bruni Tadeschi, Michela Cescon. Παρ./Prod.: Angelo Barbagallo. Διάρκεια/Dur.: ΄.

Όταν ο Ενρίκο Ολιβέρι, γραμματέας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης φεύγει και κρύβεται στο σπίτι μίας παλιάς του σχέσης στο Παρίσι, ένα παράλογο σενάριο λειτουργεί παραδόξως καλά. Ο δίδυμος αδελφός του, μανιοκαταθλιπτικός φιλόσοφος που πρόσφατα βγήκε από το ψυχιατρείο, επιστρατεύεται για να υποδυθεί τον αγνοούμενο πολιτικό κατά την απουσία του. Αποτέλεσμα: ένας τρελός αρχίζει να δείχνει στους πολιτικούς πώς να διοικούν το έθνος!

Viva la libertà2

Σλοβενία/Slovenia. 2013, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Rok Bicek. Σεν./Scr.: Rok Bicek, Janez Lapajne, Nejc Gazvoda. Φωτ./Cin.: Fabio Stoll. Μοντ./Ed.: Rok Bicek, Janez Lapajne. Μουσ./Mus.: Frederic Chopin. Ηθ./Cast: Voranc Boh, Dasa Kupevski, Masa Derganc, Estera Dvornik. Παρ./Prod.: Janez Lapajne, Aiken Veronika Prosnenc. Διάρκεια/Dur.: 112΄.

Μια ομάδα νέων κατηγορεί τον απαιτητικό καινούργιο δάσκαλο γερμανικών και τις υποτιμητικές μεθόδους του, όταν ένας συμμαθητής τους αυτοκτονεί. Καθώς μία κολοσσιαία μάχη βουλήσεων ξεκινάει στο σχολείο, η επίγνωση πως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς μαύρα ή άσπρα θα αργήσει να έρθει.

classenemy1

Τουρκία/Turkey, 2013, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Selim Evci. Σεν./Scr.: Selim Evci. Φωτ./Cin.:Selim Evci. Μοντ./Ed.: Selim Evci. .Ηθ./ Cast: Mediha Didem Türemen, Yusuf Nejat Buluz, Rüçhan Caliskur, Zeynep Gülmez. Παρ./Prod.: Selim Evci. Διάρκεια/Dur.: 117΄.

Ο Μουράτ, ο οποίος ηχογραφεί ήχους για ταινίες, ανακαλύπτει και ηχογραφεί κάποιες φωνές και παίρνει φωτογραφίες στην Ίμβρο, καθώς θέλει να στήσει μια έκθεση για το νησί. Γνωρίζει την κυρία Στυλιανή και γίνονται φίλοι. Ο Μουράτ αρχίζει να καταγράφει την ζωή και τις αναμνήσεις της κυρίας Στυλιανής, καθώς εκείνη αφηγείται την ιστορία της.

winds1 - 10 84 x 4 50

Ρωσία/Russia, 2013, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Alexandra Strelyanaya. Σεν./Scr.: Alexandra Strelyanaya. Φωτ./Cin.:Alexandra Strelyanaya. Μουσ./Mus.: Loïc Dury. Ηθ./Cast: Ilya Rigin, Taisia Krammi, Elena Kalinina. Παρ./Prod.:Alexey Uchitel. Διάρκεια/Dur.: 82΄.

Έχοντας βαρεθεί την μονότονη ζωή της ρωσικής μητρόπολης, ένας νεαρός φωτογράφος διαφημιστικών, αποφασίζει να φύγει για ένα μέρος που πάντοτε ονειρευόταν – την ακτή της Βόρειας Θάλασσας. Ανάμεσα στο μεγαλειώδες αλλά άγριο τοπίο της Κόλα Πενίσνουλα, γνωρίζει μία κοπέλα ονόματι Τάσια. Εκείνη γίνεται η οδηγός του στις υπό εξαφάνιση ιχθυοκαλλιέργειες, οι κάτοικοι των οποίων έχουν ζήσει για εκατοντάδες χρόνια σε αρμονία με την θάλασσα, που τους συντηρεί και καθορίζει το ρυθμό της ζωής τους.

the sea2

Σερβία/Serbia/Κροατία/Croatia, 2013, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Vinko Bresan. Σεν./Scr.: Vinko Bresan, Mate Matisic. Φωτ./Cin.:Mirko Piscevic. Μοντ./Ed.: Sandra Botica. Μουσ./Mus.:Mate Matisic .Ηθ./Cast: Kresimir Mikic, Niksa Butijer, Marija Skaricic, Inge Appelt. Παρ./Prod.: Ivan Maloca. Διάρκεια/Dur.: 93΄.

Ο Ντον Φαμιάν είναι ένας νεαρός ιερέας που φτάνει σε ένα μικρό, ανώνυμο χωριό της Αδριατικής για να υπηρετήσει. Για να βοηθήσει στην αύξηση της συχνότητας γεννήσεων στο νησί, αποφασίζει να τρυπήσει όλα τα προφυλακτικά πριν αυτά πουληθούν. Συμμαχεί με τον εφημεριδοπώλη Πέταρ και τον φαρμακοποιό Μάριν, καθώς όμως καταργούν κάθε μέθοδο αντισύλληψης στο νησί, οι συνέπειες γίνονται όλο και πιο περίπλοκες.

The Priests Children 4

Γαλλία/France/Ισραήλ/Israel/Τουρκία/Turkey/Παλεστίνη/Palestine, 2012, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Hiam Abbass. Σεν./Scr.: Hiam Abbass, Ala Hlelel, Nadine Naous, Ghazi Albuliwi. Φωτ./Cin.: Antoine Héberle. Μοντ./Ed.: Guy Lecorne. Μουσ./Mus.: Loïc Dury. Ηθ./Cast: Hafsia Herzi, Hiam Abbass, Yussuf Abu-Warda, Ali Suliman. Παρ./Prod.: Arik Bernstein, Nicolas Blanc, Ina Fichman, Yariz Mozer,
David Silver. Διάρκεια/Dur.: 88΄.

Κατά την διάρκεια μιας νέας σύρραξης ανάμεσα στο Ισραήλ και το Λίβανο, η Χατζάρ, μια νεαρή μαθήτρια από την Παλαιστίνη, επιστρέφει στο χωριό της στη Γαλιλαία για έναν οικογενειακό γάμο.Λίγο πριν την τελετή, βλέπει τον πατέρα της , τον πατριάρχη Άμπου Ματζντ, ο οποίος πάντα την ενθάρρυνε να μαθαίνει και να ανακαλύπτει τον κόσμο. Με αυτοπεποίθηση, του μιλάει για τον άντρα που αγαπάει, τον Μάθιου, έναν Άγγλο καθηγητή τέχνης στον πανεπιστήμιο της Χάιφα. Η αρνητική του αντίδραση την αναστατώνει... 

DSC6637copie

Γερμανία/Germany, Γαλλία/France. 2013, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Nana Ekvtimishvili, Simon Gross. Σεν./Scr.: Nana Ekvtimishvili. Φωτ./Cin.: Oleg Mutu. Μοντ./ Ed.: Stefan Stabenow. Ηθ./Cast: Lika Balbuani, Mariam Bokeria, Zurab Gogalazde, Data Zakereishvili. Παρ./Prod.: Simon Gross, Marc Wachter. Διάρκεια/Dur.: 102΄.

Το 1992, κατά τη διάρκεια του πολέμου, δύο νεαρές φίλες προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με την καθημερινότητά τους. Ενώ η Γεωργία, πρώην Σοβιετική δημοκρατία, τιμά την ανεξαρτησία της, η οικονομική στέρηση και η βία επισκιάζουν κάθε ελπίδα για θετικές αλλαγές. Για την Έκα και τη Νάτια είναι το άμεσο περιβάλλον τους που τις δυσκολεύει: ξεδιάντροποι νταήδες, άκαρδοι καθηγητές και ανέκφραστα οικογενειακά πρόσωπα.

in bloom5

All Cats are Brilliant. Ελλάδα/Greece, 2013,  εγχ./col. Σκην./Dir.: Κωνσταντίνα Βούλγαρη /Constantina Voulgaris. Σεν./Scr.: Κωνσταντίνα Βούλγαρη /Constantina Voulgaris. Φωτ./Cin.: Βασίλης Κλωτσοτήρας / Vassilis Klotsotiras. Μοντ./Ed.: Kenan Akkawi. Μουσ./Mus.: Νίκος Βελιώτης/Nikos Veliotis. Ηθ./Cast: Μρία Γεωργιάδου/Maria Georgiadou, Δημήτρης Ξανθόπουλος/Dimitris Xanthopoulos, Θέμις Μπαζάκα/Themis Bazaka, Δημήτρης Πιατάς/Dimitris Piatas. Παρ./Prod.: Ελένη Αφεντάκη / Eleni Afentaki. Διάρκεια/Dur.: 88΄.

Η Ηλέκτρα μοιράζει τον χρόνο και τις ευθύνες τις ανάμεσα στον Πέτρο, νεαρό γιό μικροαστών γονέων, στον οποίο κάνει μπέιμπισίτινγκ, στους συντηρητικούς γονείς της, στις φθίνουσες φιλοδοξίες της γύρω από μία καλλιτεχνική καριέρα, και στο διάχυτο πολιτικό ακτιβισμό στον οποίο όλο και περισσότεροι φίλοι της στρατεύονται.

Συγχαρητήρια στους Αισιόδοξους 3

Την ταινία προτείνει ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος:

raptopoulos“Αυτό που κυρίως μου άρεσε στο «Συγχαρητήρια στους αισιόδοξους?» της Κωνσταντίνας Βούλγαρη, είναι η αμεσότητα και το αβίαστο της ταινίας, η οποία κρατάει χαμηλούς τόνους παρότι το θέμα της είναι κοινωνικά κραυγαλέο. Η Μαρία Γεωργιάδου λάμπει στον πρωταγωνιστικό ρόλο, και ο Νίκος Βελιώτης υπογράφει την εξαίσια μουσική. Τέλος, η καταγραφή της καθημερινότητας των αναρχικών στα Εξάρχεια, δίνει στην ταινία την αξία ενός σπάνιου ντοκουμέντου.

Ο χαρακτήρας της βασικής ηρωΐδας μένει μάλλον ανολοκλήρωτος. Άλλο μειονέκτημα είναι ένα είδος εξωραϊσμού του αναρχικού χώρου. 

Προσωπικά, η κρίση με ωθεί να αγκαλιάσω τα ντόπια έργα τέχνης. Εύχομαι, μάλιστα, η στάση αυτή να γενικευτεί, γιατί, εάν δεν ενδιαφερθούμε για τον συλλογικό εαυτό μας, η κρίση όχι μόνο δεν θα ξεπεραστεί, αλλά διαρκώς θα βαθαίνει.”

Még kér a Nép. Ουγγαρία/Hungary, 1972, εγχ./col . Σκην./Dir.: Miklós Jancsó. Σεν./Scr.: Gyula Hernádi. Φωτ./Cin.: János Kende. Μοντ./Ed.: Zoltan Farkas. Μουσ./Mus.: Tamas Cseh. Ηθ./Cast: József Madaras, Tibor Orbán, Tibor Molnár, Jácint Juhász. Διάρκεια/Dur.: 87΄.

Γύρω στο 1890, στα ουγγκρικά λιβάδια, μία ομάδα αγροτών κατεβαίνει σε απεργία αντιμετωπίζοντας σκληρά αντίποινα και την πραγματικότητα της επανάστασης, της καταπίεσης, της ηθικής και της βίας. Η ταινία έχει γυριστεί σε 27 μονοπλάνα.

red psalm1 

Την ταινία προτείνει ο Βασίλης Κ. Καλαμαράς:

kalamaras“Χρονικό των εξεγέρσεων των χωρικών στη νοτιανατολική Ουγγαρία, όπου οι κοινωνικές διεκδικήσεις παίρνουν και θρησκευτικό χαρακτήρα, μέσα από επαναστατικές τελετουργίες, χορούς και τραγούδια που διαμορφώνουν έναν «κόκκινο ψαλμό».”

Ελλάδα/Greece, 1998, εγχ./col. Σκην./Dir.: Pantelis Voulgaris. Σεν./Scr.: Pantelis Voulgaris, Giorgos Skabardonis. Φωτ./Cin.: Giorgos Frantzos. Μοντ./Ed.: Dinos Katsouridis.Μουσ./Mus.: Stamatis Spanoudakis.  Ηθ./Cast: Thanasis Vengos, Giorgos Armenis, Dimitris Katalifos, Kostas Kazanas. Παρ./Prod.: Alco Films, Greek Film Center, ERT. Διάρκεια/Dur.: 118΄.

Τρεις ιστορίες με κοινό παρονομαστή την περιοχή του Εύρου. Στην πρώτη, ένας αρχαιολόγος μετά από μια πρόσφατη ανακάλυψη, αναζητά τους φίλους  και συναδέλφους του γιου του που αυτοκτόνησε στο στρατό πριν από ένα χρόνο. Στη δεύτερη ιστορία, μια ομάδα ορνιθολόγων πηγαίνει στο Δέλτα του Έβρου για να παρατηρήσουν την τελευταία νανόχηνα που έχει καταφύγει στο ποτάμι, με τη βοήθεια ενός ηλικιωμένου θηροφύλακα, ενώ στην τρίτη ένας μεσήλικας εργοστασιάρχης καταφεύγει στα μπουζούκια της επαρχίας και πίνει για να ξεχάσει, καθώς η σύζυγός του πήρε τα δυο μικρά παιδιά τους και τον εγκατέλειψε.

Ola-Einai-Dromos-1

Την ταινία προτείνει ο Νίκος Χρυσός:

xrisos"Ο Βούλγαρης πετυχαίνει να ανασυνθέσει στην οθόνη την λεπτή ειρωνεία  και το λαϊκό παράδοξο  που συναντώ συχνά στα διηγήματα του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, με τον οποίο συνεργάστηκε εδώ στο σενάριο. Κι ενώ, οι τρεις δραματικές καρτ ποστάλ που συναποτελούν την ταινία, διαδραματίζονται σε αναγνωρίσιμα σημεία της Βόρειας Ελλάδας, ωστόσο καταφέρνουν να εικονοποιήσουν την απώλεια, την απελπισία, τη μοναξιά κι εν τέλει τη ζωή καθώς σπαταλιέται στους δρόμους κάθε γωνιάς του πλανήτη."

Werckmeister harmóniák. Ουγγαρία/Hungary, 2000, μ/α./b&w. Σκην./Dir.: Bela Tarr, Agnes Hranitzky. Σεν./Scr.: Bela Tarr, Lazlo Krazsnahorkai. Φωτ./Cin.: Gabor Medvigy. Μοντ./Ed.: Agnes Hranitzky. Μουσ./Mus.: Mihaly Vig.  Ηθ./Cast: Lars Rudolf, Peter Fitz, Hanna Schygulla, Janos Derzi. Παρ./Prod.: Miklos Szita, Franz Goess. Διάρκεια/Dur.: 145΄.

Σε ένα πενιχρό μπαρ, ενός μικρού χωριού της Ουγγαρίας, ο Γιάνος τοποθετεί τρεις μεθυσμένους, στο χώρο, ως τον ήλιο, τη γη και τη σελήνη για να αναπαράγει μία έκλειψη ηλίου. Οι κάτοικοι του χωριού είναι φοβισμένοι με την άφιξη ενός τσίρκου που ταξιδεύει με “τη μεγαλύτερη φάλαινα του κόσμου” και την εμφάνιση του πρίγκηπα.

Werckmeister Harmoniak-2

Την ταινία προτείνει η Μαρία Φακίνου:

fakinou“Ο Ούγγρος σκηνοθέτης στήνει ένα κινηματογραφικό σύμπαν με εικονοποιία σπάνιας αισθητικής. Ασπρόμαυρα μονοπλάνα σαν πίνακες ζωγραφικής, αυθεντικοί χαρακτήρες, σεβασμός στις παύσεις και τη σιωπή, το αλλόκοτο και το παράδοξο αρμονικά ενταγμένα σ’ έναν ωμό και ρεαλιστικό κόσμο. Η ταινία του Μπέλα Ταρ είναι ποιητική και συγχρόνως βίαιη με έναν υπόγειο, βουβό τρόπο. Όπως δηλ. εντυπώνονται μέσα μας τα μεγάλα έργα τέχνης."

Γαλλία/France, Πολωνία/Poland, 1991, εγχ./col. Σκην./Dir.: Krzysztof Kieslowski. Σεν./Scr.: Krzysztof Kieslowski, Krzysztof Piesiewicz. Φωτ./Cin.: Slawomir Idziak. Μοντ./Ed.: Jacques Witta. Μουσ./Mus.: Zbigniew Preisner. Ηθ./Cast: Irene Jacob, Halina Gryglaszewska, Kalina Jedrusik, Aleksander Bardini. Παρ./Prod.: Leonardo De La Fuente. Διάρκεια/Dur.: 98΄.

Η Βερόνικα ζει στην Πολωνία. Η Βερονίκ ζει στο Παρίσι. Δεν γνωρίζονται μεταξύ τους. Η Βερόνικα βρίσκει κατοικία σε μία σχολή μουσικής, δουλεύει σκληρά, αλλά καταρρέει και πεθαίνει στην πρώτη της παράσταση. Σε αυτό το σημείο η ζωή της Βερονίκ φαίνεται να αλλάζει και επιλέγει να μην γίνει τραγουδίστρια.

La double vie de Véronique1

Την ταινία προτείνει η Βάσια Τζανακάρη:

tzanakari“Η Βερόνικα ζει στην Πολωνία, η Βερονίκ στη Γαλλία. Δεν έχουν συναντηθεί ποτέ μα οι ζωές τους συνδέονται με τρόπο μεταφυσικό. Η ταινία πραγματεύεται την αναζήτηση ταυτότητας μέσω του άλλου, το φόβο ότι η πραγματική ζωή μας διαφεύγει, το αίσθημα του ανοίκειου. Η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πλοκή, η υπαινικτική αφήγηση, η συμβολιστική χρήση καθημερινών αντικειμένων -όπως το γυαλί που μας προστατεύει αλλά μας απομακρύνει από τον έξω κόσμο- και η υποβλητική μουσική του Preisner, συνθέτουν ένα μικρό εύθραυστο αριστούργημα.”

Zerkalo. Ρωσία/Russia, 1975, μ/α./b&w, εγχ./col. Σκην./Dir.: Andrei Tarkovsky. Σεν./Scr.:Andrei Tarkovsky, Aleksandr Misharin. Φωτ./Cin.: Georgi Rerberg. Μοντ./Ed.: Lyudmila Feiginova. Μουσ./Mus.: Eduard Artemiev. Ηθ./Cast: Margarita Terekhova, Olev Yankovskie, Filipp Yankosky, Ignat Daniltsev. Παρ./Prod.: Erik Waisberg. Διάρκεια/Dur.: 108΄.

Ένας άντρας, γύρω στα σαράντα, ο οποίος πεθαίνει, θυμάται το παρελθόν του. Την παιδική του ηλικία, την μητέρα του, τον πόλεμο, προσωπικές του στιγμές αλλά και πράγματα που αφηγούνται την ιστορία του ρώσικου έθνους. Ο σκηνοθέτης συνδυάζει φλασμπακ, ιστορικά ντοκουμέντα και πρωτότυπη ποίηση για να απεικονίσει τις αναμνήσεις του

mirror1

Την ταινία προτείνει ο Θοδωρής Ρακόπουλος:

rakopoulos"Στην σκυτάλη που παραδίδει η τελευταία σκηνή της Νοσταλγίας, το Ταρκοφσκικό όραμα συνεχίζεται. Εδώ, βρίσκεται στην κορύφωση, ή μάλλον: στην καταβύθισή του - μέσα στο εγώ. Ο βυθός της μνήμης αντικατοπτρίζεται στον Καθρέφτη. Η ταινία των πολλαπλών υποκειμενικοτήτων που είναι η ζωή μας, αφού είναι πολλών ανθρώπων παιδιά τα λόγια μας, που λέει ο μακρινός συγγενής Σεφέρης. Η ταινία/πρόσωπο: πατρίδα, μάνα, αδελφή, ερωμένη."

Alice in den Städten.Γερμανία/Germany, 1974, μ/α./b&w. Σκην./Dir.: Wim Wenders. Σεν./Scr.: Wim Wnders. Φωτ./Cin.: Robby Müller. Μουσ./Mus.: Can. Ηθ./Cast: Rudiger Vogler, Yella Rottlander, Lisa Kreuzer, Kristin Edda Kochl. Παρ./Prod.: Joachim Von Mengershausen. Διάρκεια/Dur.: 110'.

Ένας Γερμανός φωτορεπόρτερ αναζητά την πραγματική Αμερική. Ενώ βρίσκεται στην Νέα Υόρκη, δέχεται διστακτικά να πάρει υπό την ευθύνη του την Άλις, ένα εννιάχρονο κορίτσι από τη Γερμανία που έχει εγκαταλειφθεί από την μητέρα του. Μαζί επιστρέφουν στην Ευρώπη αναζητώντας την γιαγιά του κοριτσιού. Θεματικές όπως η μοναξιά, η αποξένωση, η εξορία, τα σύνορα και τον σινεμά το ίδιο είναι παρούσες σε ένα από τα πρώτα αριστουργήματα του Βέντερς.

ALICE IN DEN STAEDTEN-1

Την ταινία προτείνει ο Θωμάς Τσαλαπάτης:

tsalapatis‘’Έχω χάσει την ικανότητα να ακούω και να βλέπω’’.  Και πίσω από το ασπρόμαυρο παραπέτασμα, ο Wim Wenders αφηγείται μια διαδρομή του τυχαίου σε μια γερασμένη ήπειρο, σε μια Γερμανία νεότερη κι απ τις ενοχές τις. Τον δεσμό των ανθρώπων με την απλότητα της χειρονομίας,  το πώς ο άνθρωπος εφευρίσκει ξανά, απ την αρχή τον εαυτό του μέσα στην αθωότητα.  Την εξιστόρηση μιας δύσκολης τρυφερότητας, που τελικά σου αποδεικνύει πως υπάρχεις.

La mama et la putain. Γαλλία/France, 1973, μ/α./b&w. Σκην./Dir.: Jean Eustache. Σεν./Scr.:Jean Eustache. Φωτ./Cin.: Pierre Lhomme. Μοντ./Ed.: Jean Eustache, Denise de Casiabanca. Ηθ./Cast: Jean-Pierre Leaud, Βernadette Lafont, Francoise Lebrun, Isabelle Weingarten. Παρ./Prod.: Vincent Malle. Διάρκεια/Dur.: 217΄.

Ο Αλεξάντρ περνάει το χρόνο του πίνοντας, διαβάζοντας σε καφετέριες και φλερτάροντας γυναίκες στον δρόμο. Η αστή, συγκάτοικος σύντροφός του ανέχεται την τεμπελιά του, μέχρι που αυτός αρχίζει να κυνηγά μία μοιρολάτρη και αλκοολική νοσοκόμα.

La maman et la putain-3  

Την ταινία προτείνει η Στέργια Κάββαλου:

kavalouΟ ήρωας Αλεξάντρ κάνει το αντίθετο απ’ ό,τι λέγεται και πιστεύεται στην εποχή του. Σημασία δεν έχει η ορθότητα ή το παράδοξο των λόγων αλλά η εφευρετικότητα, η πρωτοτυπία ακόμα κι αν αυτή σημαίνει να βάζεις το χέρι σου στη φορμόλη και να το εκθέτεις για το μεροκάματο. Ένα α λα παριζιέν ποστ-επαναστατικό παραλήρημα των αρχών τις δεκαετίας του ’70 για τη μυστική ζωή που κατοικεί μέσα στο κεφάλι μας διά στόματος Ζαν-Πιερ Λεό του οποίου η πρωταγωνιστική συμμετοχή ήταν προσωπική επιλογή-εμμονή του κινηματογραφιστή Εστάς.”

Χιλή/Chile/Γαλλία/France, 2013, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Alejandro Jodorowski . Σεν./Scr.:Alejandro Jodorowski . Φωτ./Cin.: Jean-Marie Dreujou. Μοντ./Ed.: Maryline Monthieux. Μουσ./Mus.: Adan Jodorowsky. Ηθ./Cast: Brontis Jodorowsky, Pamela Flores, Jeremias Herskovits, Axel Jodorowsky. Παρ./Prod.: Alejandro Jodorowski, Michel Seydoux, Moisés Cosío. Διάρκεια/Dur.: 130΄.

Η πόλη Τοκοπίγια. Μία πόλη στην οποία ο Jodorowski έζησε για δέκα χρόνια ως παιδί.. Παρακολουθούμε τον κόσμο μέσα από το μάτια ενός παιδιού, την υπερβάλλουσα επιρροή της μνήμης και τον ευφάνταστο εξωραϊσμό του δημιουργικού μυαλού του Jodorowski. Τα πάντα μπορεί να φαίνονται περίεργα στην αρχή, η πόλη και οι κάτοικοι είναι δοσμένα με υπερφυσικές και φανταστικές εκδοχές της πραγματικότητας, αλλά για όσους είναι ερωτευμένοι -και για όσους είναι έτοιμοι να υποκύψουν στο ιδιοσυγκρασιακό σύμπαν του σκηνοθέτη, το La danza de la realidad είναι ένα ποιητικό, βίαιο και ευαίσθητο θαύμα. 

la-danza-de-la-realidad1

Μεξικό/Mexico, Ιταλία/Italy, 1989, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Alejandro Jodorowski. Σεν./Scr.:Alejandro Jodorowski, Roberto Leoni, Claudio Argento. Φωτ./Cin.: Daniele Nannuzzi. Μοντ./Ed.: Mauro Bonanni. Μουσ./Mus.: Simon Boswell. Ηθ./Cast: Axel Jodorowski, Blanca Guerra, Guy Stockwell, Thelma Tixou. Παρ./Prod.: Claudio Argento. Διάρκεια/Dur.: 123΄.

Ένας νέος άντρας εισάγεται σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Μέσα από flashback, βλέπουμε ότι έχει τραυματιστεί ψυχικά ως παιδί, όταν αυτό και η οικογένεια του ήταν καλλιτέχνες τσίρκου. Εκεί είδε τον πατέρα του να κόβει τα χέρια της φανατικής θρησκόληπτης μητέρας του (και αρχηγού της αιρετικής εκκλησίας της  Σάντα Σάνγκρε -Ιερό Αίμα), και μετά να αυτοκτονεί. Επιστρέφοντας στο παρόν, βλέπουμε το νεαρό να δραπετεύει από το ίδρυμα και να ξαναβρίσκει την -χωρίς χέρια- μητέρα του. Παρά τη θέλησή του, αναλαμβάνει τον ρόλο των “χεριών της” και οι δυο τους αρχίζουν μια φρικιαστική περιοδεία φόνων και εκδίκησης.

santa-sangre3 - 16 26 x 9 14

Μεξικό/Mexico,  1973, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Alejandro Jodorowski. Σεν./Scr.:Alejandro Jodorowski. Φωτ./Cin.: Rafael Corkidi. Μοντ./Ed.: Federico Landeros. Μουσ./Mus.: Alejandro Jodorowski, Ronald Frangipane, Don Cherry.Ηθ./Cast: Alejandro Jodorowski, Horacio Salinas,  Zamira Saunders,  Juan Ferrara. Παρ./Prod.: Alejandro Jodorowski, Roberto Viskin. Διάρκεια/Dur.: 114΄.

Ένας κλέφτης ξεφαντώνει στους δρόμους παρέα με ένα χωρίς χέρια ή πόδια νάνο φίλο του, όταν μαθαίνει για έναν αλχημιστή που μετατρέπει περιττώματα σε χρυσάφι. Ανεβαίνει στον πύργο του αλχημιστή για να τον γνωρίσει, και εκείνος τον παίρνει υπό την προστασία του, δείχνοντας του το πραγματικό του σχέδιο. Μαζί με τους επτά πιο πλούσιους και διεφθαρμένους ανθρώπους του κόσμου, θα τον πάρει μαζί του σε ένα πνευματικό ταξίδι στο Ιερό Βουνό.

the holy mountain5 - 16 26 x 12 45

Μεξικό/Mexico,  1970, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Alejandro Jodorowski. Σεν./Scr.:Alejandro Jodorowski. Φωτ./Cin.: Rafael Corkidi. Μοντ./Ed.: Federico Landeros. Μουσ./Mus.: Alejandro Jodorowski, Nacho Méndez. Ηθ./Cast: Alejandro Jodorowski, Brontis Jodorowsky,  Jose Legarreta  Alfonso Arau. Παρ./Prod.: Mick Gochanour, Juan López Moctezuma, Moshe Rosemberg, Saúl Rosemberg. Διάρκεια/Dur.: 125΄.

Ένας μαυροντυμένος πιστολέρο περιπλανιέται στην έρημο μέχρι που γνωρίζει μία γυναίκα. Αυτή επιμένει πως για να τον αγαπήσει, θα πρέπει αυτός να είναι ο καλύτερος πιστολέρο στον κόσμο. Για να κερδίσει αυτήν την τιμή πρέπει να πάει στην έρημο και να αναζητήσει τους τρεις μεγάλους δασκάλους των όπλων.  Ένα αιματοβαμμένο γουέστερν, γεμάτο συμβολισμούς και γενναίες δόσεις σουρεαλισμού.

el topo4 - 16 26 x 9 14

Μεξικό/Mexico,  1968, μ/α/b&w.

Σκην./Dir.: Alejandro Jodorowski. Σεν./Scr.:Alejandro Jodorowski,  Fernando Arrabal (θεατρικό). Φωτ./Cin.:Antonio Reynoso, Rafael Corkidi. Μοντ./Ed.: Fernando Suarez. Μουσ./Mus.: Mario Lozua, Hector Morely, Pepe Ávila. Ηθ./Cast: Sergio Kleiner, Diana MariscaL, María Teresa Rivas, Tamara Garina. Παρ./Prod.: Roberto Viskin, Juan López Moctezuma. Διάρκεια/Dur.: 93΄.

Ο κόσμος έχει καταστραφεί μετά από μια πυρηνική πανωλεθρία και δύο από τους εναπομείναντες ανθρώπους, ένα ανάπηρο κορίτσι ονόματι Λις και ο αφοσιωμένος της σύντροφος Φάντο, περιπλανώνται στο ερημωμένο τοπίο ελπίζοντας να βρουν τη μυθική πόλη Ταρ. Στην πορεία τους, συναντούν και άλλους επιζώντες οι οποίοι χρησιμοποιούν το τέλος του κόσμου ως το δικό τους κρησφύγετο ανομίας. Ανάμεσα στην γενικότερη ακολασία και διαφθορά, οι δυο τους παλεύουν για να φτάσουν στο στόχο τους.

fando y lis3 - 13 55 x 10 16

Είναι τόσο δύσκολο να κατηγοριοποιήσει κανείς τις ταινίες του Alejandro Jodorowsky, όσο δύσκολο είναι και να αποδώσει στον ίδιο το δημιουργό τους μία κυρίαρχη ιδιότητα.

Στην πολυτάραχη ζωή του, ο ιδιόρρυθμος καλλιτέχνης έχει υπάρξει σκηνοθέτης ταινιών, αλλά και του avant-garde θεάτρου, ηθοποιός, μίμος, συνθέτης, σεναριογράφος comics, συγγραφέας μυθιστορημάτων, ακόμη και γκουρού μιας μυστικιστικής σχολής ψυχολογίας. Αν και οι δεξιότητες του - γεννημένου στη Ρωσία από εβραίους γονείς και μεγαλωμένου στη Χιλή- Jodorowsky μοιάζουν να μη γνωρίζουν όρια, είναι η ιδιότητά του ως σκηνοθέτη, εκείνη που έχει σημαδέψει ανεξίτηλα τη δημιουργική υπερ-δραστηριότητά του.

Ο κινηματογραφικός Jodorowsky επιδιώκει κάθε ταινία του να λειτουργεί ως μία μυστικιστική, υπερβατική εμπειρία για το κοινό. Ένα κράμα άγριου, παραισθησιογόνου σουρεαλισμού, με θρησκευτικές, σχεδόν μυστικιστικές αναφορές, που εν τέλει καθηλώνει χάρη στην εικονοκλαστική μαγεία του.

Αυτά φυσικά με την προϋπόθεση, ότι ο θεατής είναι αποφασισμένος να δεχτεί τον καταιγισμό ακραίων εικόνων και ένα περιεχόμενο που περιφρονεί -με συνέπεια- κάθε συμβατικότητα. Το γεγονός ότι ο Jodorowsky έχει δεχθεί επανειλημμένα απειλές για τη ζωή του μόνο τυχαίο δεν είναι: Τα φιλμς του είναι ξίφη, έτοιμα να στριφογυρίσουν χωρίς έλεος στα σπλάχνα του καθωσπρεπισμού. 

Το Fando y Lis του 1968, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του δημιουργού, ήταν και εκείνη που έθεσε τις βάσεις της φήμης του ως προκλητικού κινηματογραφιστή, κάτι το οποίο ο Jodorowsky έμοιαζε εξ αρχής να επιδιώκει. Το γυμνό, η ωμή βία και οι βλάσφημες εικόνες του αποτυπώνονται μοναδικά στον ασπρόμαυρο καμβά, ενός αφιλόξενου, δυστοπικού κόσμου. 

fando y lis2 - 13 55 x 10

Αν και το El Topo (1970) έχει ως βάση τα αισθητικά πρότυπα των spaghetti western, εξελίσσεται σε ένα παραληρηματικό ταξίδι, εμποτισμένο με άνευ ορίων ασχημοσύνες, θρησκευτικά και αποκρυφιστικά σύμβολα και σουρεαλιστικές εικόνες και καταστάσεις, με κυρίαρχη την αλληγορική διάθεση, και την απομυθοποίηση των στερεοτύπων της οργανωμένης θρησκείας. Το αποτέλεσμα είναι ένα γκροτέσκο, βίαιο φιλμ το οποίο απέκτησε με το πέρασμα του χρόνου μυθικές διαστάσεις και στο οποίο ο Jodorowsky αναλαμβάνει και να ενσαρκώσει τον κεντρικό χαρακτήρα του (Μωϋσής, Βούδας, και Χριστός ως μια υπερ χωροχρονική παρουσία), κι αυτό, πέραν του γεγονότος ότι έγραψε, σκηνοθέτησε και χρηματοδότησε το φιλμ.

el topo1 - 8 67 x 6 50

Στο The Holy Mountain (1973) ο Jodorowsky έχει επιτέλους στη διάθεσή του ένα budget ικανό να υποστηρίξει το εύρος των εμπνεύσεών του. Μια ταινία υπερβατικής αναζήτησης, η οποία γυρίστηκε με ένα cast που έπρεπε πριν τα γυρίσματα να υποβληθεί σε μυστικιστική εκπαίδευση με στόχο… τη φώτιση. Από τις προκλητικές χρήσεις των χριστιανικών συμβόλων, μέχρι τους περίτεχνα αποτυπωμένους κόσμους που αντιστοιχούν στις κυρίαρχες εκφράσεις της ανθρώπινης διαφθοράς, κι από τη δύσκολα ανεκτή βία μιας μαζικής σφαγής, στην αποκάλυψη του βουνού με τα αρχέγονα μυστικά, το The Holy Mountain είναι ένα σουρεαλιστικό έπος αντάξιο της φήμης του.

the holy mountain1 - 11 85 x 5

 

Το Santa Sagre (1989) δικαίως θεωρείται η πιο “εμπορική” και βατή ταινία του Χιλιανού δημιουργού, δεν παύει όμως να αποτελεί μια προκλητική αλληγορία στην οποία πρωταγωνιστούν με διάχυτους συμβολισμούς η φρίκη, οι παραισθήσεις, ο σουρεαλισμός και το βασανιστήριο μιας προβληματικής σεξουαλικότητας.

santa-sangre1

Φέτος, ύστερα από 23 χρόνια απουσίας από την κινηματογραφική σκηνοθεσία, ο 84χρονος Jodorowsky επιστρέφει φέτος με την ταινία La danza de la realidad, ένα φιλμ το οποίο ο ίδιος έχει βαφτίσει αυτοβιογραφικό, και το οποίο όπως αναμένεται, ακροβατεί παροξυσμικά ανάμεσα στην αχαλίνωτη φαντασία και την πεζή πραγματικότητα. Το La danza de la realidad, θα προβληθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο πλαίσιο του 26ου Πανοράματος, στο αφιέρωμα «Η διεθνής εικόνα σε πρώτη προβολή».

LA DANZA DE LA REALIDAD2 - 13 55 x 7 32

Η.Π.Α./U.S.A., 2012, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Katie Aselton. Σεν./Scr.: Mark Duplass, Katie Aselton. Φωτ./Cin.: Hillary Spera. Μοντ./Ed.: Jacob Vaughan. Μουσ./Mus.: Ben Lovett. Ηθ./Cast: Katie Aselton, Kate Bosworth, Lake Bell, Will Bouvier. Παρ./Prod.: Adele Romanski. Διάρκεια/Dur.: 83΄.

Τρεις παιδικές φίλες βάζουν στην άκρη τις προσωπικές τους διαφορές και ξαναβρίσκονται για ένα σαββατοκύριακο, σε ένα απομακρυσμένο νησί πέρα από τις ακτές του Μέιν. Στο νησί, συναντούν έναν τύπο που ξέρουν από παλιά, καθώς και δύο φίλους του από το στρατό. Όλοι τους πίνουν μερικά ποτά. Τα πράγματα ξεφεύγουν. Πολύ σύντομα, τα κορίτσια παλεύουν για τη ζωή τους σε ένα νησί όπου δεν υπάρχει μέρος να κρυφτούν.

black rock4

Η.Π.Α./U.S.A., 2011, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Jacob Krupnick. Φωτ./Cin.: Jacob Krupnick. Μουσ./Mus.: Gregg Gillis. Ηθ./Cast: Anne Marsen, Dai Omiya, John Doyle. Παρ./Prod.: Justin Chung, Tapani Mokko, Josh Polon, Lisa Stiles. Διάρκεια/Dur.: 75΄.

Μία συνηθισμένη μέρα, ένα κορίτσι αγνοεί τους κανόνες και ακολουθεί την καρδιά της στην πόλη της Νέας Υόρκης. Καταδιώκεται από ένα φρικιό, φλερτάρεται από έναν τζέντλεμαν, και αργά, αλλά σταθερά, εμπνέει όλη την πόλη να χορέψει. Ένα μιούζικαλ καταστάσεων, χωρίς λόγια, μόνο χορό, γεμάτο αισιοδοξία και χαρά.

Girl walk All Day1

 

Η.Π.Α./U.S.A., 2011, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Patrick Wang. Σεν./Scr.: Patrick Wang. Φωτ./Cin.: Frank Barrera. Μοντ./Ed.: Elwaldo Baptiste. Μουσ./Mus.: Chip Taylor, Andy Wagner. Ηθ./Cast: Adam Mediano, Drake Brunnete, Jeremy St. James, Mary Farley. Παρ./Prod.: Patrick Wang, Robert Tonino, Andrew van de Houten. Διάρκεια/Dur.: 169΄.

Ο Τζόι, και ο σύντροφός του Κόντι, έχουν μία υγιή σχέση, ζώντας σε μία μικρή πόλη του Τενεσί. Και οι δύο λατρεύουν τον υιοθετημένο γιό του Κόντυ, Τσιπ. Όταν ο Κόντι πεθαίνει σε τραγικό αυτοκινητικό ατύχημα, ο Τζόι σύντομα μαθαίνει πως έχει αφήσει την κηδεμονία και την φροντίδα του παιδιού του, μαζί με την περιουσία του, στην αδελφή του και τον άντρα της. Αρχικά τα πάντα πηγαίνουν όσο το δυνατόν καλύτερα. Αργότερα όμως φαίνεται ότι προκαταλήψεις που σιγοβράζουν εδώ και καιρό, αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια.

in the family1

Η.Π.Α./U.S.A., 2012, εγχ./col.

Σκην./Dir.: Larry Clark. Σεν./Scr.: Larry Clark. Φωτ./Cin.: David Newbert. Μοντ./Ed.: Affonso Goncaves. Μουσ./Mus.: Bobby Johnston. Ηθ./Cast: Adam Mediano, Drake Brunnete, Jeremy St. James, Mary Farley. Παρ./Prod.: Adam Sherman. Διάρκεια/Dur.: 105΄.

Η ταινία ακολουθεί τον Άνταμ, έναν μπερδεμένο δεκαεξάχρονο αγόρι, στις μέρες γύρω από τα γενέθλιά του. Καταγράφει τις σχέσεις και τις αλληλεπιδράσεις του με τους υπόλοιπους κατοίκους μιας μικρής πόλης στο Τέξας, ανάμεσα τους , τη δεκαεξάχρονη κοπέλα του, Ινέζ, την 23χρονη γειτόνισσα Ντόνα, που προσπαθεί να τον αποπλανήσει ως δώρο των 16 γενεθλίων του, και μία νεοεισαχθείσα τοπική καλλιτέχνιδα που κι αυτή θέλει να σχετιστεί μαζί του.

MARFA GIRl2

Η.Π.Α./U.S.A., 2011, μ/α./b&w.

Σκην./Dir.: Alex Ross Perry. Σεν./Scr.: Carlen Altman, Alex Ross Perry. Φωτ./Cin.: Sean Price Williams. Μοντ./Ed.: Alex Ross Perry. Μουσ./Mus.: John Bosch. Ηθ./Cast: Carlen Altman, Alex Ross Perry, Kate Lyn Sheil, Bob Byington. Παρ./Prod.: Alex Ross Perry, Bob Byington. Διάρκεια/Dur.: 83΄.

Η Τζέι Αρ χωρίζει με τον καθηγητή-μέντορά της. Επιστρατεύει, λοιπόν, το νευρωτικό αδελφό της σε ένα road trip προς το σπίτι του πρώην της, για να μαζέψει τα πράγματά της. Μέσα από τραγικοκωμικές καταστάσεις, η σχέση των δύο θα δοκιμαστεί.

 

THE COLOR WHEEL2

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕΛΟΥΣ

Χορηγοι

 

ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ: yppoa logo-web

eot

 







perifereia-attikis1


 


city-of-athens 
OPANDA color-web 
 Χωρίς τίτλο
 ggae  spiti

 

 
ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ: pekk-ttl logo-fipresci    horme-pictures  New-York-College-logo      Χωρίς τίτλο 
ΧΟΡΗΓΟΙ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙAΣ:

 EPTlogo  kosmos  prwto  athinorama-web   av-site     EN LEFKO LOGO BIG
   
 
     
 tvxs new logo enet-press

AAF Final LogoWhiteBg

cinepivates
 cinego-logo
 
 moveitlogo logocine

 

logo-01