Όπου δεν τον περιμένεις...

AmericanHistoryX02

Ο νεο-ναζισμός Δεν είναι νεο-φασισμός που, αναλόγως, Δεν είναι εθνικισμός, ο οποίος σαφώς Δεν είναι φονταμενταλισμός κ.ο.κ.. Ανεξαρτήτως πως όμως, η εκάστοτε πολιτική ιδεολογία αν και ονοματίζεται βάσει των εξαγγελιών της δεν παύει να κατατάσσεται στην κοινωνική συνείδηση κατά την ποιότητα και χρήση των μεθόδων της. Πάραυτα ο νεο-ναζισμός καθίσταται απόλυτα επικίνδυνος καθώς, σε πρώτη ματιά, κρύβεται ή μεταμφιέζεται επιμελώς μέσα σε συνήθεις λειτουργίες και θεσμούς. Ομοίως ο Νεοναζισμός στο σινεμά εντοπίζεται, όπως ακριβώς και στη ζωή... παντού και πάντα. Βρίσκεται πίσω από μικρά, «αθώα», καθημερινά εγκλήματα ή αδικίες που όλοι επιτρέπουμε στον εαυτό μας να ανεχθεί, είτε επί εμάς των ιδίων είτε επί τρίτων, συνήθως των πλέον αδύναμων να αμυνθούν (Ανθρωποκτονία, Romper Stomper). Παρατηρείται σε έξαρση παράλληλα με την έλλειψη παιδείας, την απουσία γνώσης και την ανυπαρξία εκπαίδευσης μιας –ευπαρουσίαστα, μα σαθρά- οργανωμένης κοινωνίας και ανταγωνίζεται, σε κλίμακα ηθικής φθοράς, προβλήματά της όπως η ανεργία, η φτώχεια ή η εγκληματικότητα (Μαθήματα Αμερικάνικης Ιστορίας, Τα μήλα του Αδάμ). Φύεται μονίμως υπό τις ανεπίσημες «ευλογίες» ή με την ενθάρρυνση του οιουδήποτε κρατικού μηχανισμού και ακμάζει με τη σιωπηλή ανοχή του καθενός μας, κάθε φορά που αμελούμε -ηθελημένα ή μη- να λάβουμε στάση αρμόζουσα της ανθρώπινής μας υπόστασης (Αυτή είναι η Αγγλία, Μαθήματα ζωής). Τέλος κατοικοεδρεύει όπου οι απόπειρες εξάλειψής του περιορίζονται στην επιδεικτική αδιαφορία, τον προκλητικό «εξορκισμό» ή την βίαιη καταστολή και όχι στην συνειδητοποίηση, την κατανόηση και την εξυγίανση των αιτιών οι οποίες τον προκαλούν.

Παναγιώτης Γιαννέλης

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Romper Stomper